Τρίτη, 8 Δεκεμβρίου 2009

"Αργοπεθαίνει...."

8 σχόλια:

Π.Κ. είπε...

Ό,τι πεθαίνει, άστο να πεθάνει...

Dee Dee είπε...

Τι να σχολιασουμε στο αργοπεθαινει του Neruda ;;;;

Μια σφαλιαρα ειναι αυτο το ποιημα που θα πρεπει να τρωμε συχνα για να ξυπναμε :)

Καλημεραααααα

ΠΡΑΣΙΝΗ ΚΛΩΣΤΗ ΔΕΜΕΝΗ είπε...

Δέν το πιστεύω αυτό που συμβαίνει. Σήμερα που έφιαχνα το γραφείο μου βρήκα ανάμεσα στις σημειώσεις μου ένα χαρτί με αυτό ακριβώς το κείμενο - ποίμα που το είχα κρατήσει για να το κάνω ανάρτηση.
Αυτή τη στιγμή άνοιξα για να σας διαβάσω και να το αναρτήσω!!!
Πραγματικά είναι εκπληκτικό!
Οι κλωστές τελικά επικοινωνίσανε!
Θεέ και κύριε ακόμη δεν το πιστεύω!!!

Α. Παπαγιάννης είπε...

Αλίκη, γειά σου!
Αν το καλοσκεφτούμε, ο άνθρωπος αργοπεθαίνει από την ημέρα που γεννιέται (μερικοί πάνε και κάπως πιο γρήγορα). Υπό την έννοια αυτή, τί καινούργιο μας λέει ο Νερούντα; Συγγνώμη που είμαι κάπως πεζός, αλλά ας μη βλέπουμε την "ποιητική άδεια" μόνο ως παραγωγό αριστουργημάτων. Τη διαδρομή που θα κάνει όσο "αργοζεί" την επιλέγει ο καθένας μας για τον εαυτό του.

Aliki είπε...

@π.Παναγιωτη μου σωστο κι αυτο ...
ενα καλο βραδυ να εχεις.

Aliki είπε...

@ΝτιΝτιΚα
απεδωσες ακριβως το συναισθημα που εννοιωσα οταν το διαβασα. Μια σφαλιαρα. Αν την τρωμε καθημερινα ακομα καλυτερα.
καλη σου μερα γλυκεια μαννουλα :)

Aliki είπε...

@κλωστιτσα
τιποτα δεν ειναι τυχαιο σ αυτη τη ζωη. Ειδες? επικοινωνια κλωστων χαχα.
Να εισαι παντα καλα.
φιλια.

Aliki είπε...

@ φιλε Παπαγιαννη
δεν χρησιμοποιω συχνα τη λεξη αριστουργημα.
Αλλα η "σφαλιαρα" που ειπε η ΝτιΝτι ειναι ακριβεστερος ορος γι αυτο το ποιημα του Νερουντα.
Ας το δουμε ετσι.
Ναχεις ενα καλο βραδυ.