Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ
(1922-1988)

4 σχόλια:

Anastasios είπε...

Καλημέρα! Καλή Κυριακή!

LIA είπε...

Αλίκη μου καλησπέρα,

Αγαπημένος Τάσος Λειβαδίτης!!!
Το ποίημά του αυτό, επίκαιρο όσο ποτέ.
Τώρα πρέπει να παλέψουμε, γιατί μερικοί προσπαθούν να μας κάνουν, να ξεχάσουμε να θέλουμε να λεγόμαστε άνθρωποι. Θέλουν να κλέψουν την ψυχή και τα όνειρά μας.
Αλλά εμείς δεν θα τους αφήσουμε, μπορούμε να αντισταθούμε, είμαστε δυνατοί.

Πολλά φιλάκια σου στέλνω

Aliki είπε...

Καλη σου εσπερα π.Αναστασιε.
Καμμια βολτα στο Αναπλι? Τι λετε?

Aliki είπε...

Λιακι μου αυτο μου με τρομαζει ειναι το τοσο καλα στημενο σχεδιο που αναθεμα κι αν ξερουμε απο που εχει στηθει και που εχει μπει εδω και χρονια σε εφαρμογη, αργα και σταθερα.
Δεν θελω να με φοβισει το αυριο γι αυτο αντιστεκομαι και γινομαι πιο αισιοδοξη. Εχω περασει και δυσκολα... οποτε πεισμωνω!
πολλα φιλια κι απο μενα γλυκεια μου Λια.