Mια ανοιχτή αγκαλιά...

… είναι η Καραθώνα. και σήμερα άνοιξε την αγκαλιά της και δέχθηκε κάποιους από την παρέα, –τους πιο τολμηρούς!!- που κάναμε το πρώτο μας μπανάκι.
Ομορφιά όπως πάντα. Κόσμος λίγος, ευτυχώς. Κάτσαμε και σε κάποιο απ΄ τα μπαράκια που υπάρχουν. Ο καφές ? 4 ευρώ !!!! Ε όχι ρε παιδιά, δεν αγοράσαμε στρέμμα στη θάλασσα. Αν πάνε έτσι θα ψάχνουν πελάτες με το ντουφέκι. Αυτό μόνο από πλευράς γκρίνιας, κατά τα λοιπά ήταν πολύ όμορφη Κυριακή μεσημεράκι και είπα ότι κάθε μέρα θα είμαι εκεί.
Καλό μας καλοκαιράκι λοιπόν και επίσημα.

Kαραθώνειος...!!!συνέχεια.

Χθες το βράδυ, μ έπιασε μια προκοπή και μιά διάθεση αλλαγής διακόσμησης. ΄Ετσι είπα να αλλάξω την διασκόσμηση στο blogάκι μου. Και άρχισα : έβαφα από δω , ξεκρέμαγα από κει, τ άλλαξα όλα. Και προμετωπίδα και τα πλαϊνά και όλα.

Δεν ξέρω για πόσο θα μείνει έτσι, και όσοι με ξέρετε από παλιά, την μανία μου για αλλαγές θα την έχετε καταλάβει.

Αλλά σήμερα μου άρεσε. Αυτό είναι καλό .

Τα χαλιά περιμένω, που ακόμα δεν έχει καταφέρει ο "χαλάς" να τα φέρει, αλλά που θα πάει θα στρώσω κάποια στιγμή. Περιμένω να χαλάσει λίγο ο καιρός. Να "βάλει" λίγο κρύο για να γίνει πιο χουχουλιάρικο το όλο πράμα.

Αν τρέχω στις παραλίες, πως να στρώσω χαλιά? Θα γεμίσουν με άμμο. Γι αυτό το καθυστερώ λιγουλάκι.

Και

επειδή το αποτέλεσμα βγήκε λίγο παλιάς μόδας , εννοώ τη διασκόσμηση της Κόκινης Κλωστής, έτσι μου ρθε να φέρω φωτογραφίες από που αλλού? μα από Καραθώνα φυσικά , που φέτος δεν ξέρω γιατί αλλά την έχω λατρέψει. Tην έχω δει με άλλο μάτι. Τόσα χρόνια εδώ - έξι και κάτι - δεν της είχα δώσει την πρέπουσα σημασία, μάλλον.

Πολλά πράγματα που τα θεωρούμε δεδομένα, κάποια στιγμή αντιλαμβανόμαστε ότι δεν είναι. Και επειδή τελευταία άρχισα να ωριμάζω, και φιλοσόφησα και λίγο , κατέληξα σε διάφορα ζουμερά συμπεράσματα.

Ενα από τα σημαντικότερα είναι ότι η ΥΓΕΙΑ μας δεν είναι δεδομένη. Και ότι είναι δώρο Θεού. Οχι ότι πίστευα ποτέ το αντίθετο, αλλά να, πρέπει κάτι να συμβεί για να στο ξαναθυμήσει. Ετσι έγινε λοιπόν, και με μια μικρή περιπέτεια της υγείας μου που είχα, ξαναθυμήθηκα...

Και πάμε πάλι στην Καραθώνα και σε κάποιες φωτογραφίες περσινές με την άλλη μηχανούλα μου που την είχα αγαπήσει περισσότερο απ΄αυτήν που έχω τώρα , παρ όλο που την χρησιμοποίησα λιγότερο από 2 μήνες. Και μετά , χάλασε. Εσπασε ο αισθητήρας χωρίς να το καταλάβω.

Ηταν τότε που ανακάλυψα τη σέπια και άρχισα να βγάζω αυτού του είδους.

Και ήταν τότε που νόμιζα ότι θα βγάλω καλλιτεχνικές ασπρόμαυρες αλλά ήμουν βαθιά νυχτωμένη για την τέχνη της ασπρόμαυρης... Και το αποτέλεσμα με απογοήτευσε.

Kαραθώνα σήμερα το απόγευμα.

Ο αδελφός του γνωστού ξανθού γατούλη, που έχει φιγουράρει εδώ, ήρθε να μου κάνει παρέα στην παραλία.

Ο αδελφός του δεν καταδέχτηκε και ήταν αρκετά μακρυά μου για να τον ξαναφωτογραφήσω.

Αδεια η παραλία! Αλλά πανέμορφη!

Ναι έκανα μπάνιο Δεν "έκαιγε" κιόλας, αλλά ήταν πολύ καλή μετά την πρώτη ψυχρολουσία.

Και όσο ο ήλιος έπεφτε, μού χάρισε για άλλη μια φορά απίθανες εικόνες.

Μου φαίνεται ότι όλο το χειμώνα στην Καραθώνα θα συχνάζω. Μπορεί και να κάνω και μπάνιο. Δεν ξέρω ακόμα.

Hλιοβασίλεμα.

Της θάλασσας , των φυτών και των ζώων.

Χθες το απόγευμα αντί να πιω τον καφέ μου στο σπίτι, πήρα τηλέφωνο την προσωπική μου γιατρό ( κτηνιάτρος είναι) και φίλη τη Μ. και πήγαμε στην Καραθώνα.

Ακολουθούν φωτό:

Αδεια. Εντελώς. Τελείως.

Αλλά να πω την αμαρτία μου, αν δεν μου είχε απαγορευτεί το μπάνιο, εγώ θα βουτούσα. Η θάλασσα ήταν υπέροχη.

(Τώρα το κάνω και επίτηδες για τον καμηλιέρη , για να σκάσει από τη ζούλια του, γιατί τον έχω και άχτι...)

Εκεί που πίναμε λοιπόν τον καφέ με την φίλη Μ. ήρθε και ένα παιδί δίπλα , μάλλον ένα παλικάρι και βούτηξε και πολύ ζήλεψα. Φωτο δεν έχει.

Ηρθε όμως κι ένας άλλος επισκέπτης κοντά μας που του ζήτησα την άδεια και ποζάρισε.

Δεστε τον. Ξανθός κούκλος, παλιός γνώριμος και από προηγούμενες φορές. (Εδώ είναι τον Αύγουστο)

(Και εδώ ειναι χθεσινές)Του ζητάω να μείνει για λίγο ακίνητος. Και μένει.

Οχι όμως για πολύ....

και μετά από κει που ήρθε και έφυγε.

Το μεσημεράκι είχα και άλλον απρόσκλητο επισκέπτη, στο παράθυρο της τραπεζαριάς, εκεί που είναι η λεμονιά, έτοιμη να μπει μέσα.

Βλέπω σε μια τουφίτσα γιούκα που έχω σε ένα βαζάκι με νερό τον Ακριδάκη.

Κούκλος καλέ. Στην αρχή μου κρυβόταν πίσω από τα φύλλα και τον γύριζα γύρω - γύρω όλοι για να τον πετύχω να τον φωτογραφίσω. Μετά μάλλον ζαλίστηκε και έκατσε σε ένα σημείο.

Μα δεν είναι όμορφος ή εγώ τον βλέπω όμορφο?? Πεστε μου.

Και ένας λεμονανθός που μου ποζάρει χωρίς να μου κρύβεται και ο ξάδελφος

ο Λεμονάκης

Μια ανάρτηση άνευ σημασίας για να φύγει η προηγούμενη, γιατι δεν μπορούσα να την βλέπω.

Αχ καλοκαιρακι μου.

Καραθώνα

Αρβανιτιά

παραλία Πλάκας

πισίνα φίλης

θάλασσα ή πισίνα?