Τα e-mailakia μου και ο προβληματισμός μου.

Και σήμερα ανοιγοντας τα e-mailakia μου βρήκα ένα απο τον Γιώργο Χριστινίδη με θέμα "Εκπλήρωση Υπόσχεσης" και το παραθέτω:

Αγαπητή Αλίκη,

όπως σου υποσχέθηκα σου στέλνω σκαναρισμένη (σε δύο μέρη) τη σελίδα της εφημερίδας «Αντίλαλος της Μεσαράς», όπου φιλοξενείται το ημερολόγιο του σκυλάκου που είχες αναρτήσει.

Η εφημερίδα βγαίνει κάθε Τρίτη σε 5000 αντίτυπα και κυκλοφορεί σε όλη την Κρήτη σε σχήμα ταμπλόιντ και αριθμό σελίδων 48 ή 56 ή 88. Η «εκ Θεσσαλονίκης» σελίδα είναι η δική μου και στέλνω κείμενα κάθε εβδομάδα με e-mail από Θεσσαλονίκη.

Σ’ ευχαριστώ και πάλι.

Eγώ σ ευχαριστώ Γιώργο που αναφέρεις το blog μου στην εφημερίδα "εκ Θεσσαλονίκης"!

Σίγουρα χάρηκα, και για την αναφορά του blog μου σε εφημερίδες!!!!!! (και μην με πείτε ψωνάρα) από τον φίλο blogger Γιώργο και για την εκπλήρωση της υπόσχεσης που μου είχε δώσει, και εγώ την είχα ξεχάσει, σε εκείνη την ανάρτηση με τον σκυλάκο και το τόσο συγκινητικό ημερολόγιό του.

Και πάω πιο κάτω στα e-mailakia και βρίσκω κάποιο χωρίς θέμα και που τον αποστολέα δεν τον ηξερα. Aπό K.M.

Το ανοίγω και το παραθέτω και αυτό εδώ:

Αγαπητη αλικη,

Διαβασα στο blog σου ενα απο τα παραμυθια του διαγωνισμου του παραμυθια.gr

θεωρω πως με την με μορφη που το παραθετεις φαινεται σαν να ειναι δικο σου, ενω δεν ειναι ετσι.

Πιστευω λοιπον πως θα μπορουσες ισως να αναφερεις την συγγραφεα του παραμυθιου, ειναι πιο δικαιο δεν νομιζεις;

επισης θα το εκτιμουσα αν ειχες βαλει και ενα συνδεσμο προς τη σελιδα μας αλλα αυτο ειναι στη διακριτικη σου ευχερεια.

θεωρω καθηκον μου να προστατευω οσο μπορω τα πνευματικα δικαιωματα των χρηστων της σελιδας γιαυτο και σου στελνω αυτο το μαιλ

Ευελπιστω στην κατανοηση και τη συνεργασια σου.

Φιλικους χαιρετισμους,

παραμυθια.gr

Και μου θύμησε εκείνον τον Αμερικάνο δημοσιογράφο που "κατασκευαζε" ειδήσεις και φοβερά ρεπορτάζ. Δεν θυμάμαι καλά πώς το έκανε, μάλλον έστηνε "εξωτερικά γυρίσματα" πολεμικού περιεχομένου και άλλα τέτοια. Αλλά μια του κλέφτη, δυό του κλέφτη... τον τσακώσανε. Ετσι και εγώ. Πιάστηκα!

Στο πολύ ευγενικό email της Κ. εγώ απάντησα τσαντισμένη.

Αυτό δεν το παραθέτω, γιατί δικό μου είναι το blog, δικιά μου είναι η ανάρτηση ότι θέλω κάνω.

Tώρα εγώ η φτωχή πλην τιμία blogger έρχομαι να ρωτήσω υμάς: Είναι απαραίτητο να αναφέρουμε πάντα την πηγή μας?

Δεν μπορούμε και εμείς σαν τους δημοσιογράφους να μην αποκαλύπτουμε τις πηγές μας, ακόμα και αν κληθούμε να καταθέσουμε στον ανακριτή? Πιάνεται που έχω ταυτότητα PRESS?

Θα το έχετε καταλάβει ότι οι αναρτήσεις μου επιμορφωτικού περιεχομένου δεν είναι εργασίες μου που έχω κάνει στα διάφορα Πανεπιστήμια Ελλάδας και Εξωτερικού , που σπουδάζω και πού πρόκειται να πάρω συγχρόνως καμμία δεκαριά πτυχία και λίγα λέω...

Ας βγει τέλος πάντων ένα Π.Δ. ένας Νόμος, ας δημοσιευτεί σε ένα Φ.Ε.Κ. να έχουμε ένα μπούσολα τί είναι σωστό και τί όχι εδώ μέσα, γιατί εγώ αλλιώς το ξεκίνησα αυτό το blog και δεν θέλω να πάει αλλιώς.

Τέλος, μπορώ και να το πουλήσω όπως είναι επιπλωμένο με χιλιάδες αναμνήσεις φορτωμένο. Αν είναι να βάλω και στο blogging πρέπει, τότε άστο καλύτερα. Αρκετά πρέπει έχουμε στη ζωή μας.

Αυτά. Τα σχόλια δικά σας.

υ.γ.Εξάλλου υπάρχει και το ask2use.

Το ονομα της κοπελας που εγραψε το παραμυθι ειναι Γεωργία Σιάγα Παπακυριάκου , μετά από αλληλογραφία που έχουμε ανοίξει με την Κ.Μ. και που συνεχιζει με ευγενικο τρόπο να "μου την λεει". Εγω σταματαω εδω. Ας ειναι καλα ολοι τους στο παραμυθια.gr.

Είναι κάποιες μέρες...

Είναι κάποιες στιγμές, είναι κάποιες φορές,

είναι κάποιες μέρες που έρχονται τα πάνω κάτω. Το μεγαλύτερο λάθος μας είναι να τα θεωρούμε όλα δεδομένα. Εμ , τίποτα δεν είναι δεδομένο και δεν μιλάω για το μέλλον, μιλάω για το επόμενο δέκατο του δευτερολέπτου. Και ξαφνικά συμβαίνει κάτι και νοιώθεις να φεύγει η γη κάτω από τα πόδια σου. Τώρα θα μου πείτε ο καθένας αντιμετωπίζει εντελώς διαφορετικά τις καταστάσεις. Συμφωνώ. Εγώ μιλάω για μένα. Που έπεσα σε κενό με αναταράξεις και το ρημάδι το μυαλό παίζει τα παιχνίδια του. Και αν κολλήσει κάπου, άντε να το ξεκολίσεις. Με τίποτα. Αρνηση του ίππου προ του εμποδίου. Και όχι απλή άρνηση, φρενάρισμα τέτοιο που ο αναβάτης να φύγει με χίλια και να φάει τα μούτρα του.

Ακούω, βλέπω κάποιους που κάνουν σχέδια. Πρόγραμμα 5ετές. Ασε, χριστιανέ μου. Ξέρεις την άλλη μέρα που θα βρίσκεσαι? Δεν το ξέρεις.

Άγχος, νεύρα, υπολογισμούς... Μωρέ εγώ ένα έχω να πω. Η ζωή είναι ένα κλαπ των δακτύλων. Αυτό είναι. Η κάθε στιγμή που περνάει καλή ή κακή δεν θα ξανάρθει. Θα έρθουν άλλες καλύτερες (σπάνια) και χειρότερες (συνήθως). Καθόμαστε και τρωγόμαστε μεταξύ μας. Ε και?

Πριν ένα χρόνο παρακολούθησα ένα σεμινάριο στα ΚΕΚΑΜΕΑ. Αυτό είναι ένα Κέντρο Αποκατάστασης Ατομών με Ειδικές Ανάγκες. Αυτό που μου έμεινε έντονα είναι ότι πέραν ολίγων περιπτώσεων , δεν γεννιέται κανείς ΑΜΕΑ. Του προκύπτει. Και αυτό μας έλεγε και ένας γιατρός - καθηγητής. "Βάλτε καλά στο μυαλό σας ότι την επόμενη στιγμή μπορεί να είστε εσείς ΑΜΕΑ". Πολύ σωστό!

Τώρα που πέρασαν οι "αναταράξεις" και λέγοντας αναταράξεις θυμήθηκα ένα αεροπορικό ταξίδι στα 19 μου Θεσσαλονίκη-Αθήνα που έκανα όσες προσευχές δεν έχω κάνει σε όλη μου τη ζωή. Μισή ώρα ταξίδι, μισός αιώνας. Τώρα λοιπόν που πέρασαν οι αναταράξεις μπορώ να κάτσω να σκεφτώ ήρεμα και να πω αυτά που λέω. Νοιώθω ότι προστέθηκε ένα μικρό λιθαράκι στο φιλοσοφημένο μέρος του εαυτού μου. Μα θα πρέπει να περνάμε τέτοια για να ωριμάζουμε και να βλέπουμε τη ζωή με άλλο μάτι? Μάλλον. Αυτό είναι το τίμημα.

Το σημερινό ποστ δεν είναι

1ον. παραμύθι

2ον. ταξιδιωτικό

3ον. λαογραφικό

4ον. επιμορφωτικό.

Είναι αυτό που ήθελα να σας βγάλω εδώ, εσάς που σας νοιώθω κοντά μου, που σας νοιώθω φίλους μου, που θα έλεγα στην κολλητή μου πίνοντας καφέ και γεμίζοντας το τασάκι, σε κάποιο από τα cafe του Συντάγματος-Κολωνακίου που συνηθίζαμε να πηγαίνουμε όταν έμενα Αθήνα.

Τρελή Αποκριά και Eιδήσεις της τελευταίας (μόνον) εβδομάδας!

Google Ετικέτες : ήθη και έθιμα, κατάντια

Σήμερα ούτε Χαμομηλάκης , ούτε ζακετάκια, ούτε αλεπούδι, ούτε παραμυθάκια ,ούτε γουτσου γουτσου, ούτε όμορφες φωτογραφιούλες.

Θυμωμένη όπως είμαι, μου ήρθε μια ΙΔΕΑ:

Για αύριο που το έθιμο θέλει να πετάμε

εμείς μπορούμε να αρχίσουμε να πετάμε σάπιες όμως,

ή κλούβια όμως,

ή ξυνισμένο όμως,

ή ότι άλλο έχετε για πέταμα και για "πέταγμα".

Και πέτρες να πετάξουμε δεν νομίζω ότι είναι bad idea.

Αλλά λιγμένες κι αυτές όμως.

Ας αφήσουμε τα , γιατί αυτά έχουν χρόνια μπροστά τους να καταλάβουν τι πρέπει να πετάνε, όταν μια χώρα βρίσκεται σε πλήρη κατάρρευση και αποδιοργάνωση.Οταν δεν υπάρχουν ούτε αξίες, ούτε ηθική, ούτε νόμοι παρά μόνον παρανόμοι, ληστές, φονιάδες, απεργοί που κανουν μπλακ αουτ μια χώρα, απεργοί που κόβουν τη χώρα στη μέση, ανηθικοι, windows προσλήψεις , φαγωμένα του κράτους λεφτά, ανεργία, ανέχεια, πείνα,

Πώς μου ήρθε τώρα αυτό? Γιατί μου ξύπνησε μέρες που είναι το Αναρχικό μου?

Ρίχνοντας μια ματιά στις ειδήσεις της τελευταίας εβδομάδας, πολύ απλά...

Και διαβάζω:

Εκτροχιασμός τρένου στη Λάρισα. fly train

Τρεις συλλήψεις για κατοχή ναρκωτικών. Συμβολικός αποκλεισμός των διοδίων Μαλγάρων!!!Ληστεία σε τράπεζα στη Λάρισα. Χωρίς αποτέλεσμα η συνάντηση ΓΣΕΕ-εργοδοτών. Κατάσχεση ακατάλληλων σαρακοστιανών και κρεάτων!!! Η μάστιγα της ενδο-οικογενειακής βίας. Δύο συλλήψεις για κατοχή ναρκωτικών. Ένας νεκρός από αναθυμιάσεις στη Βάρη. Σε απεργία και οι δικηγόροι για το Ασφαλιστικό.Στον ανακριτή οδηγήθηκε ο εργατολόγος. Εκλάπησαν βαλίτσες αξίας 280.000 ευρώ.Κατασχέθηκαν οπλισμός και πυρομαχικά σε νυχτερινό κέντρο.Ισχυρή έκρηξη βόμβας σε νυχτερινό κέντρο.Ένοπλη ληστεία σε βενζινάδικο.Δύο τραυματίες από σύγκρουση συρμών του τράμ.Θεσσαλονίκη: Επεισόδιο στο κεντρικό υπόσταθμο της ΔΕΗ.Σύλληψη 28χρονου για πλαστογραφία.Συλλήψεις για αρχαιοκαπηλία και λαθρεμπόριο. Ληστής τραυμάτισε 88χρονη.Δολοφονία 64χρονης με κίνητρο τη ληστεία.Δολοφονία για προσωπικές διαφορές.60χρονος έπεσε θύμα εργατικού ατυχήματος.Επίθεση 20 ατόμων σε αστυνομικό τμήμα .Δολοφονική επίθεση με θύμα 43χρονο αλλοδαπό.

Ελπίδες νομιμοποίησης της γκέι συμβίωσης !!! Ολα ταχε η Μαργιωρη... η νομιμοποίηση του back door την μάρανε.

Και τέλος διαβάζω ότι : Στην Ελλάδα κάθε χρόνο καταναλώνονται πάνω από 144 εκατομμύρια αντικαταθλιπτικά δισκία. Μέσα σε διάρκεια δέκα χρόνων η αύξηση χρήσης αντικαταθλιπτικών αγγίζει το 400%.

Εμ...πού είναι το περίεργο?

Πού είναι η Ελλάς? Και πού είναι η ΕΛ.ΑΣ.?

Αλλά : "Κάποιον τον φτύναν και αυτός νόμιζε ότι ψιχάλιζε".

Τι άλλο να πω? Αφήνω και σε σας να πείτε ότι θέλετε. Σας μαύρισα ε?

Δεν το ήθελα, ετσι μου βγηκε .

Καλή Καθαρή Δευτέρα.

(Κατάσχεση ακατάλληλων σαρακοστιανών και κρεάτων)

εκ βαθέων...εξομολόγηση...

Καλημερουδια σας। Μια γλυκιά καλημέρα με κέρασμα γλυκό του κουταλιού όπως το υποσχέθηκα για το πλήρως ανακαινισμένο μπλογκακι μου. Ανοίξαμε και σας Περιμένουμε. Κέφι Χορός μέχρι Πρωίας.

Nellinezi , λιχούδω διάλεξε το γλυκάκι σου. Πιατάκια θα βρεις

δίπλα στο τραπεζάκι. Και τα χρυσά κουταλάκια της προίκας μου. Οταν με το καλό παντρευτώ θα τα γυαλίσω να φαίνονται σαν καινούργια. Μέχρι τότε ας τα χαρούμε

ιφιγένεια πάρε και εσύ γλυκάκι για τις ευχές σου. Να σας γλυκάνω σαν αρχή. Μετά έπονται τα "μαύρα"... Εχω το σκοπό μου ...

Ελάτε όλοι θα σερβιριστείτε .. τι να αρχιζω να φωναζω ονόματα τώρα? Δεν θα το κάνω. Οποιος μπει μπορεί μόνος του να τραταριστεί.

Και νεράκι εχω καλε. Σιγά μην σας αφήνα διψασμένους.

Η ανοίγεις το μπλογκ σου να έρθουν οι φίλοι, Κυριακή μέρα που είναι, να τους κεράσεις, η το κλείνεις.

...Και έδωσα πάσα επίτηδες στον εαυτό μου να εξομολογηθώ κάποια πράγματα. Αυτο το κάνω για πρώτη φορά από τότε που ξεκίνησα την "κόκκινη κλωστή δεμένη" .

Οσοι μπαίνεται από την αρχή θα θυμόσαστε, -και οι εχοντες αρχη Αλτσχάιμερ περιλαμβάνονται, γιατί είμαι καινούργια στο χώρο- ότι οι αναρτήσεις μου έως σήμερα ήταν ή φωτογραφίες κλεμένες, ή δικές μου (κλαπς θυμήθηκα τώρα τη μηχανουλα μου που τα εφτυσε) ή παραμυθάκια. Χαζομαρίτσες δηλαδή.

Τρίτη 19 Φλεβάρη και με τίτλο "Κλειστό" έβαλα μια πόρτα κλειδωμένη σαν ποστ. Τώρα το κλειδί δίπλα γιατί το έβαλα? Ο σκοπός μου ήταν να το κλεισω. Ανοιξα το Ε9 μου και είπα: Τι έχω στο όνομα μου? ένα μπλογκ. ΟΚ το κλείνω. Ο λόγος...?!

Μου συνέβησαν διάφορα και ακόμα ο κουνιαρχτός δεν έχει κοπάσει. Τουλάχιστον στην ψυχολογία μου. Και με τους νόμους του Μέρφυ "όταν κάτι πάει στραβά, περίμενε να έρθουν και τα επόμενα". Ετσι λοιπόν άρχισε ένα ντόμινο στραβών, όχι σεισμών, αν και ...θα μπορούσα να απευθυνθώ στο Γεωδυναμικό Ινστιτούτο ,να μου δίνουν καθημερινά τα Ρίχτερ, γιατί για την ψυχολογική μου κατάσταση ήταν Σεισμοί.

Και εγώ έπεφτα.... κοιτώντας κάθε μέρα τον πάτο του πηγαδιού, τον έβλεπα όλο και πιο κοντά μου. Επειδή όμως δεν αντέχω να μυρμηρίζω και να γκρινιαζω, είπα θα προσπαθήσω και θα αντέξω. Ημουν περίεργη να δω τι άλλο θα συμβεί. Και ακόμα αντέχω...

Τώρα είμαι στην μετασεισμική δραστηριότητα, προσπαθώντας να ελέγξω τις ζημιές του εαυτού μου και να δω πως θα τις επιδιορθώσω.

Το "Κλειστό" λοιπόν εκείνης της ημέρας , ήταν η απόφασή μου ότι δεν ήθελα ούτε το μπλογκ μου. Τι ήθελα.... τιποτα... Δεν ήθελα τίποτα. Μια γενική άρνηση. Η μάλλον επειδή ήθελα με κάθε τρόπο να κλείσουν κάποιες κατάστασεις που δεν τις όριζα, που δεν μπορούσα να κάνω τίποτα και ήταν ιδιαίτερα ψυχοφθόρες, ξέσπασα στο μπλογκ μου που το όριζα. Το κλειδί δίπλα , είπα, αστο να υπάρχει. Στο πίσω μέρος του μυαλού μου ίσως δεν ήμουν και τόσο σίγουρη ότι ήθελα να το κλείσω.

Και κάποια στιγμή που μπήκα να χαζεψω και άρχισα να διαβαζω τα σχολιά σας, εκεί... κάπως ενοιωσα. Φίλους απο το δίκτυο έχω και πολλοί καλούς μάλιστα. Αλλά εδω... ούτε έχω γνωρίσει από κοντά κανέναν σας... ούτε με έχετε γνωρίσει...

Με συγκινήσατε... έκλαψα... και σκέφτηκα ορισμένα πράγματα.

Και θέλω να ευχαριστήσω εκείνους που μπήκαν εκείνη την ημέρα και με κάναν να νοώσω κάπως.

Την ερμία, τον sealike2, το λικεράκι, την γλερένια, τον πάντα καλόγνωμο π.κ., τον πρώτο μου επισκέπτη φίλο Σωτήρη, τον μικρό κωνσταντίνο, τον ευγενέστατο ηλιογράφο, τον μικρούλη μας νίκο, την una mama και όχι μόνο, την νότα, τον κάβειρο, τον νικόλα, την καλή φίλη κικίτσα, και τον επίκουρο.

Τα σχόλια σας και το κάλεσμα ήταν για μένα ιδιαίτερα συγκινητικά. ΄Αλλα απαιτητικά, άλλα γλυκά, άλλα προβληματισμένα. Ολα μαζί, μου δώσαν κάτι εκείνη την ημέρα. Ενοιωσα ότι εκεί έξω υπάρχουν φίλοι. Ανθρωποι άγνωστοι που δεν με ξέρουν.

Και δεν συνηθίζω ούτε το παραλήρημα, ούτε το κλάμα. Σε κάποιες όμως στιγμές της ζωής που οι χορδές της ευαισθησίας πάλλονται πιο εύκολα , ακόμα και ένα γλυκό αεράκι μπορεί να μας κάνει να νοιώσουμε καλύτερα. Και είσασταν το γλυκο αεράκι.

Ενα μεγάλο ευχαριστω σε όλους και όλες। Και ελπίζω να μην ξαναχρειαστεί να σας ζαλίσω, να σας ψυχοπλακώσω. Θέλω οι αναρτήσεις μου να είναι ευχάριστες και να λέμε μια γλυκιά καλημέρα.

Τώρα όσο για την ολοκληρωτική αλλαγή της εμφάνισης του μπλογκ μου, επειδή αν πήγαινα να κουρευτώ μπορεί και να το μετανοιωνα, είπα να ξεσπάσω εδώ για να μου φτιάξει το κέφι.

Να είστε ολοι καλά.

Νέο νομοθετικό πλαίσιο περί λειτουργίας Βlog.

Google Ετικέτες : Νομοι, παρανόμοι

Ελληνική Δημοκρατία
Υπουργείο Δικαιοσύνης

'Εντυπο υποβολής αίτησης για δημιουργία ιστολογίου στο διαδίκτυο σύμφωνα με το νέο νομοθετικό πλαίσιο περί λειτουργίας των Blogs:

Αρ. Αίτ. …………………………………......
Αστυν. Τμήμα ……..………………………
Ημερ. Παραλαβής ………………….……
Υπογρ. Παραλήπτη ……………………..

ΑΤΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑΚΗ ΧΡΗΣΗ

ΔΙΕΥΘΥΝΣH ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ:.............................................
ΕΠΩΝΥΜΟ:……………………………………………………………
ΟΝΟΜΑ: ………………………………………………………………..
ΑΡ. ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ: …………………………ΗΜΕΡ. ΓΕΝΝΗΣΗΣ: ………………………
ΤΟΠΟΣ ΓΕΝΝΗΣΗΣ: ………………………………………. ΕΠΑΡΧΙΑ: …………………………
ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ: ………………………………………… ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ: …………………………

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ: …………………………………..……… ΑΡ. ΚΟΙΝ. ΑΣΦ. ………………………
ΔΙΕΥΘΥΝΣΗ: (Οδός) ……………………………………………….(Αριθμός) ………………..(Πολυκατοικία) ………………………..…. (Διαμ.) ……….……ΤΑΧ. ΚΩΔ. …….....
ΠΟΛΗ/ΧΩΡΙΟ ………………………… ΕΠΑΡΧΙΑ ……………………...ΤΗΛ. ΟΙΚΙΑΣ: …………..…..
ΤΗΛ. ΚΙΝΗΤΟ: ………..……….. ΤΗΛ. ΕΡΓΑΣΙΑΣ:...............................................
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΠΑΤΕΡΑ: …………………………………………… ΤΗΛ:................................
ΟΝΟΜΑΤΕΠΩΝΥΜΟ ΜΗΤΕΡΑΣ: ……………………………………………………………

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΘΗΤΕΙΑ
Ημερομηνία κατάταξης ……………………………………………….. Α.Σ.Μ. …………………
Βαθμός ………………………. Ημερομηνία απόλυσης/απαλλαγής ……………………….
Σημ.: Αν έχετε απαλλαγεί / διακόψει γράψτε τους λόγους..............................................................................................................................

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ
Αν εκκρεμεί ποινική υπόθεση εναντίον σας ή έχετε καταδικαστεί από Πολιτικό ή Στρατιωτικό Δικαστήριο, αναφέρετε τη φύση του αδικήματος, την ημερομηνία της καταδίκης και την ποινή που σας επιβλήθηκε.
…………………………………………………………………………………………………………..............
Με το παρόν έντυπο αιτούμαι τη χορήγηση άδειας για δημιουργία ιστολογίου και δηλώνω ότι αποδέχομαι τις όποιες πιθανές παρεμβάσεις γίνουν (όταν αυτό θεωρηθεί απαραίτητο) στις αναρτήσεις του ιστολογίου μου, από τους υπεύθυνους του τμήματος Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

Ο ΑΙΤΩΝ- Η ΑΙΤΟΥΣΑ

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Οι αιτούντες οφείλουν να υποβάλουν μαζί με την αίτηση φωτοαντίγραφα πιστοποιητικά σε φύλλο χάρτου Α4 των κάτωθι εγγράφων: (α) Πιστοποιητικό Γέννησης ή Πολιτογράφησης, (β) Απολυτήριο Στρατού, (γ) Δελτίο Ταυτότητας και (δ) δυο φωτογραφίες, όπως και να καταβάλλουν παράβολο εκατόν πενήντα (150) ευρώ.

Copy paste aπό το blog του γεράσιμου που το πήρε από το blog του Giasafox που δεν ξέρω απο που το πήρε αυτος. Εγω παντως ρωτησα. Λετε να περιμενω μηνυση απο τον γερασιμο που θα του εχει κανει μηνυση ο Giasafox που θα του εχει κανει ο αλλος που το πηρε? Πρέπει να ψαξω το Νομο. Και να μην ξεχασω να παρω το δικηγορο μου τηλεφωνο για καθε ενδεχομενο.

Εγω που γραφω τελευταια παραμυθια στο blog μου λετε να κινησω υποψιες? Να φωτογραφιζω καποιους? Λέτε καποιοι πολιτικοί ή δημοσιογραφοι να δουν το προσωπο τους στον Χαμομηλακη τον Ζακετακη ? Η ακομα και στον Ρατατούη? Πάντω αν ερθουν να μου κατασχεσουν τον Αραπακο που τον πηρα με τις οικονομιες μιας ζωης, πριν 2 μηνες , πανω απο το πτωμα μου θα περασουν.

Δευτέρα ειναι θα περάσει....

[Glitterfy.com - *Glitter Photos*]

κλειστό

Google Ετικέτες : κλειστο

εφιαλτες τα ονειρα

...εφιαλτες τα ονειρα που κυνηγαν το ενα το αλλο οπως ο αγερας σπρωχνει τα συννεφα.

και ετσι ερχεται η κουραση στο μυαλο και στο σωμα αντι η επιθυμητη χαλαρωση και ληθη.

στον ουρανο δυο αστερια κοντα κοντα δεν ξερουν τι να μουν πουν. καλημερα η καληνυχτα. μπερδευτηκαν κι αυτα.

κι οι στιχοι του Ελυτη παιζουν μαζι μου για ενα μου χαμογελο.

ποιηματα που μυριζουν θαλασσα, ελια, συκο, Ελλαδα.

καφες, τσιγαρο και επιθυμια οι σκεψεις να γινουν λεξεις, να γεμισει το χαρτι, να βγουν τα συναισθηματα μπας κι ετσι ξορκιστει η στεναχωρια.

ποιος ειπε οτι δεν ειναι ομορφο να πιανεις τη μερα πριν ξυπνησει.. μαχμουρλου ακομα, αγουροξυπνημενη να κλεινει το ματι στη νυχτα που φευγει και παιρνει το ποστο της.

Δίποδα και τετράποδα ΖΩΑ

Χθες εχασα μια καλη τετραποδη φιλη. Τη Λουση. Μια φίλη που μου εκανε εδω και 3 χρονια παρεα στη βολτα που πηγαινα με τη Μέμα.Ενα τετραποδο ζωο που εφαγε φολλα απο ενα διποδο ΖΩΟ.

Μπροστα στα ματια μου. Εκει που ετρεχε χαρουμενη διπλα μου... επεσε.

Εκανα οτι ηταν δυνατον, αλλα δεν την προλαβα.

Πηγαινοντας την στον Χαρη στο Αργος, δεν αντεξε και εφυγε στο δρομο.

Ενα μεγαλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στον Χαρη τον Ντουρο, κτηνιατρο του Αργους, που οποιαδηποτε ωρα,ακομα και νυχτα, μερα, ακομα και Κυριακες η αργιες, και αν τον εχω χρειαστει, οπουδηποτε και αν βρισκεται, πηγαινει στον γιατρειο του να σωσει μια ζωουλα.

Καλο σου ταξιδι Λουση. Χαιρετισμους στον Ασπρουλη, που ουτε αυτον καταφερα να σωσω.

κλειστο για λιγο

κλειστο, χωρις αναρτησεις για λιγες μερες λογω ανωτερας βιας.
μολις τελειωσω τα πηγαινε ελα στο νοσοκομειο θα επανελθω.
ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ σε ολους και με ΥΓΕΙΑ πανω απο ολα

το παλευω...

απο το πρωι το παλευω το blog μου. ανοιγω το ενα κλεινω το αλλο. το ζαλισα. που θα μου παει θα το μαθω. μικρη ειμαι... ακομη.

στην "φαμπρικα" και παλι. και αντε να περασει και αυτη η βδομαδα να φτασει η Παρασκευη το μεσημερι να χαρουμε λογω σ/κ.

να βαλω και μια φωτο κλεμενη μεχρι να αρχισω να βαζω τις δικες μου.