Και μια καινούργια μέρα θα έχει ξημερώσει όπου όλοι με χαμόγελο διαφήμισης θα ξεκινάνε με όρεξη για τη δουλειά , τα παιδάκια κι αυτά χαμογελαστά και χαρούμενα για το σχολειό τους, οι φοιτητές για τις σχολές τους να μορφωθούν κι αυτοί χαρούμενοι γιατί ένα λαμπρό μέλλον τους ανοίγεται με το που θα τελειώσουν. Οι συνταξιούχοι κι αυτοί με λαμπρό χαμόγελο γιατί θα σχεδιάζουν τι να την κάνουν και που να την ξοδέψουν όλη αυτή τη σύνταξη που παίρνουν. Έτσι σαν διαφήμιση βουτύρου που ρίχνει τη χοληστερίνη και αδυνατίζει κιόλας. Μην μου πείτε ότι φοβηθήκατε. Χαχαχα
Να , αφού εγώ αποφάσισα και που θα πάω διακοπές και σε λίγες μέρες φεύγω. Βαλίτσες φτιάχνω.
Και θα σας δείξω τον προορισμό, έτι για να σκάσετε λίγο , να ζουλέψετε πολύ και μήπως αποφασίσετε να με ακολουθήσετε .
ΕΞοτικ είναι και απ αυτά που μου αρέσουν γαλάζια νερά , λευκή άμμος, φοίνικες.
Να το μέρος που διάλεξα και πολύ σύντομα φεύγω.
Γαλάζια νερά , λευκή άμμος , φοίνικες. Το μόνο πρόβλημά μου είναι ποιά απ τις δύο φωτος να διαλέξω για πίσω απ το κρεβάτι μου.
Αυτή με το νησάκι ή αυτή με τον φοίνικα ακριβώς από πάνω μου.
Και θα είμαι σε κατ εξακολούθηση διακοπές και θα ξυπνάω κάθε πρωί με μάσκα ,βατραχοπέδιλα και μπρατσάκια και με τους ήχους των κυμάτων. 
¨ 
Στο σαλόνι σκέφτομαι να βάλω μια άλλη παραλία του νησιού για να χαίρονται και οι καλεσμένοι, γνωστοί , φίλοι και άλλοι συγγενείς ή περαστικοί. Μπορεί όμως και να προτιμήσω τη φύση . Να ξυπνάω μες στο πράσινο.
Μέσα στα άνθη του αγρού, 
ή μέσα σε δάσος από μπαμπού!Και το βράδυ ποτάκι στο ρουφ γκαρνεν του ξενοδοχείου.
Στη βεράντα. Σε παράταξη τα φυτά , διακόσμηση summer time , ρομάντικ περιβάλλον, κεριά , κεράκια και τέτοια, να κάπως έτσι δηλαδή.
Έχω πέσει με τα μούτρα να ψάχνω ντεκορεισον εικόνες από τον ιντερνετ και να τις αποθηκεύω. Και την Κυριακή ασχολήθηκα με την βεράντα και τα φυτά μου. Φύτεξα, κλάδεψα, τα ομόρφυνα, τους έκανε ένα ντουζάκι , και άλλα τέτοια που άλλαξε η όψη της βεράντας που σημειωτέον βλέπει και 2/3 Μπουρτζίου. Το άλλο 1/3 το κρύβει σπίτι που είναι πάνω στην παραλιακή.
Εγώ ταξιδεύω όποτε θέλω και όπου θέλω. Η φαντασία και τα όνειρα δεν μπαίνουν σε καλούπια. Ευτυχώς!! Ούτε μετρώνται με Ευρώ ή άλλο νόμισμα. Ευτυχώς. Εμένα δεν θα με περιορίσουν, ούτε θα με κάνουν να νοιώσω κακομοίρα. Ευτυχώς.
Και αν ξεφύγει εντελώς το πράγμα , φεύγω και για άλλη χώρα. Μια μούτζα πίσω και να πάνε να πνιγούνε.
Αυτή είναι λοιπόν η Ελλαδίτσα μας, με τα ωραία αυθαίρετα και τις πισίνες τους, με τους καημένους γιατρούς που έναν ολόκληρο χρόνο βγάζουν μόνο 300 Ευρώ!!!!!!!, με τις καθαρές μπαζωμένες θάλασσες γιατί εκεί καταλήγουν οι βίλλες μερικών (π.χ. Αγ. Αιμιλιανό) και με βατραχανθρώπους μην τυχόν και ξοκείλει κανένας λουόμενος και μπεί στην ιδιωτική τους παραλία,,,,, με τους παχυλούς μισθούς των υπουργών , γενικών και λοιπών λιμοκοντόρων που η λιτότητα δεν μπορεί ν αρχίσει απ αυτούς, γιατί είναι αλλιώς συνηθισμένοι με αστακό και σαμπάνια – τα είχαν μάθει στο χωριό τους να τα τρώνε αυτά- γιατί τα λεφτά που τρώγονται στις διάφορες συμφωνίες και στα διάφορα έργα του δημοσίου πάνε σε τσέπες που εξασφαλίζουν και τα τρισέγγονα τους. Ωραία λοιπόν τα είπα και γω, όπως τόσοι άλλοι. Θύμωσα, έβρισα, νευρίασα. Είπα δεν είναι δίκαιο. Ε και? Και τί έγινε? Ένα μεγάλο τίποτα. Εσείς τί κάνετε? Ετοιμαζόσαστε για εξωτικές διακοπές?
