Παρασκευή 23 Ιουλίου 2010
Σάββατο 8 Μαΐου 2010
Σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας?
Σάββατο 12 Δεκεμβρίου 2009
12 μερες
The Twelve Days of Christmas
On the first day of Christmas,
my true love sent to me
A partridge in a pear tree.
On the second day of Christmas,
my true love sent to me
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the third day of Christmas,
my true love sent to me
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the fourth day of Christmas,
my true love sent to me
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the fifth day of Christmas,
my true love sent to me
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the sixth day of Christmas,
my true love sent to me
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the seventh day of Christmas,
my true love sent to me
Seven swans a-swimming,
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the eighth day of Christmas,
my true love sent to me
Eight maids a-milking,
Seven swans a-swimming,
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the ninth day of Christmas,
my true love sent to me
Nine ladies dancing,
Eight maids a-milking,
Seven swans a-swimming,
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the tenth day of Christmas,
my true love sent to me
Ten lords a-leaping,
Nine ladies dancing,
Eight maids a-milking,
Seven swans a-swimming,
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the eleventh day of Christmas,
my true love sent to me
Eleven pipers piping,
Ten lords a-leaping,
Nine ladies dancing,
Eight maids a-milking,
Seven swans a-swimming,
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree.
On the twelfth day of Christmas,
my true love sent to me
Twelve drummers drumming,
Eleven pipers piping,
Ten lords a-leaping,
Nine ladies dancing,
Eight maids a-milking,
Seven swans a-swimming,
Six geese a-laying,
Five golden rings,
Four calling birds,
Three French hens,
Two turtle doves,
And a partridge in a pear tree!
Τρίτη 8 Δεκεμβρίου 2009
Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2009
Τρίτη 20 Οκτωβρίου 2009
Τρίτη 3 Μαρτίου 2009
Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου 2009
Relax!
Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009
Στα χιόνια.!
Και επειδή είδα ότι περάσαμε όμορφα με την βολτα για ουζάκι, σκέφτηκα σήμερα να σας παω στα χιόνια. Στην πανέμορφη Αυστρία, που την έχω ξεχωρίσει από τις υπόλοιπες χώρες που έχω πάει. Τώρα εδώ που τα λέμε δεν την έχω γυρίσει και όλη την Ευρώπη και την Αμερική, αλλά από τις χώρες που πήγα, μου άρεσε πιο πολύ η Αυστρία.
Ντυθείτε καλά. Μπουφάν χοντρό , σκούφο, γάντια, μπότες και ότι άλλο θέλετε. και
Πάμε στα χιόνια. Οποιος κρυώνει μπορεί να μπει μέσα στο καταφύγιο για ζεστό τσαγάκι.
Ερχόμαστε και εμείς σε λίγο.
Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008
Paris
ο φίλος darthiir
ζήτησε μια βόλτα από Παρισίους. Μάλιστα εκεί θέλει να πάει
και δεν θα είμαι εγώ που θα του χαλάσει το χατήρι.
Ελάτε μαζί μου για βόλτα στην Πόλη του Φωτός που όταν την επισκέφτηκα
ήταν μουντή. Θα το δείτε και από την καταγραφή της κάμερας, πάντα από το
παράθυρο του ξενοδοχείου που έμεινα.
Κυριακή 30 Νοεμβρίου 2008
Παμε Βιέννη?
Και επειδή πολύ καιρό έχω να σας πάω ταξιδάκι, σκέφτηκα να σας δώσω μια γεύση από Βιέννη.
Χθες το βράδυ από τον τελευταίο όροφο του ξενοδοχείου που έμεινα απολάμβανα την θέα κάτω. Μια Βιέννη στολισμένη, χριστουγεννιάτικη, όμορφη.
Πήρα την κάμερα και είπα να σας φέρω "λίγο" Βιέννη .
...Και επειδή με κάλεσε ο πάτερ Αναστάσιος στο Λονδίνο και δεν μπόρεσα να του πω οχι, από τη Βιέννη πετάχτηκα και Λονδίνο. Πήρα παλι την καμερα και σας φερνω και "λιγο" Λονδίνο.
Αυριο ποιος ξερει που θα ειμαι....
Σάββατο 2 Αυγούστου 2008
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.
Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων (Alice’s Adventures in Wonderland) είναι κλασικό έργο παιδικής και φανταστικής λογοτεχνίας του Βρετανού συγγραφέα και μαθηματικού Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Λιούις Κάρολ.
Περιγράφει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Η ιστορία χαρακτηρίζεται από έντονα στοιχεία αλληγορίας, μέσα από τα οποία, ο Κάρολ καυτηριάζει γεγονότα και αντιλήψεις της εποχής του. Το βιβλίο αναφέρεται πιο συχνά με τον συντομότερο τίτλο Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, ο οποίος τελικά καθιερώθηκε, κυρίως μέσω της χρήσης του σε μεταγενέστερες κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές μεταφορές του έργου.
Ιστορία της έκδοσης
Στις 4 Ιουλίου του 1862, ο Λιούις Κάρολ πραγματοποίησε μία εκδρομή μαζί με τον αιδεσιμώτατο Ρόμπινσον Ντάκγουορθ και τις τρεις κόρες 
του πρύτανη του κολεγίου του Christ Church, Λορίνα, Ήντιθ και
Άλις Λίντελ. 
Κατά τη διάρκεια της, προκειμένου να διασκεδάσει τα παιδιά, ο Κάρολ επινόησε και διηγήθηκε μία ιστορία, η οποία θα αποτελούσε τη βάση για την μετέπειτα συγγραφή της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων.
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων περιγράφει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης,
η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Το αργοπορημενο Ασπρο Κουνελι,
ο Λαγος και το τσαι του,
η ψευτοχελωνα που κλαιει συνεχως,η Σαυρα,τα ινδικα χοιριδια,το ονειρο της Αλικης και το ονειρο της αδερφης της.
Ο γατος Τσεσαιρ 
!Οι βάτραχοι που τραγουδάνε 
Η Αλικη τρωει μανιταρια και μεγαλωνει
ή μικραινει,
τραπουλοχαρτα παιζουν κροκε,
η ψευτοχελωνα στο σχολειο μαθαινε αφη και αναρρωση,προσκρουση και αναιρεση,εξαμβλωματισμο και διενεξη,υστερια και ζωογραφικη .Η ιστορία χαρακτηρίζεται από έντονα στοιχεία αλληγορίας, μέσα από τα οποία, ο Κάρολ καυτηριάζει γεγονότα και αντιλήψεις της εποχής του.
Μετά από παρότρυνση της Άλις, ο Κάρολ ξεκίνησε να καταγράφει τη διήγησή του, γεγονός που οδήγησε στη συγγραφή της πρώτης μορφής του έργου, υπό τον τίτλο Alice’s Adventures under Ground 
(Οι Περιπέτειες της Αλίκης κάτω από τη Γη).
Όπως καταγράφεται στα ημερολόγια του Κάρολ, την Άνοιξη του 1863, παρουσίασε το πρώτο δείγμα της δουλειάς του στον συγγραφέα Τζορτζ ΜακΝτόναλντ, ο οποίος τον παρότρυνε να το δημοσιεύσει. Αργότερα, το Νοέμβριο του 1864, παρουσίασε το έργο του και στην Άλις Λίντελ. Τελικά το έργο εκδόθηκε από τον οίκο MacMillan & Co., με τον τίτλο Alice’s Adventures in Wonderland (Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων), τον Ιούλιο του 1865, ενώ την εικονογράφησή του ανέλαβε ο Σερ Τζον Τένιελ. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου περιλάμβανε δύο χιλιάδες αντίτυπα, ωστόσο ενώ ήδη πενήντα από αυτά είχαν προλάβει να βιβλιοδετηθούν, ο Κάρολ πληροφορήθηκε από τον Τένιελ πως δεν ήταν ικανοποιημένος από την ποιότητα εκτύπωσης των εικόνων του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί το βιβλίο. Το Νοέμβριο του 1865, η δεύτερη έκδοσή του, τυπώθηκε σε τέσσερις χιλιάδες αντίτυπα, τα οποία ο Κάρολ χαρακτήρισε τέλειο δείγμα καλλιτεχνικής εκτύπωσης.
Τα χριστούγεννα του 1871, εκδόθηκε η συνέχεια του βιβλίου, με τίτλο
Through the Looking-Glass 
and What Alice Found There, έχοντας ανάλογη επιτυχία. Ο Κάρολ ολοκλήρωσε επίσης μία ειδική έκδοση της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, απευθυνόμενη σε παιδιά "από μηδέν έως πέντε ετών", με τίτλο The Nursery "Alice".
Η έκδοση αυτή, κυκλοφόρησε το 1890 και περιείχε το αρχικό βιβλίο γραμμένο σε απλούστερη γλώσσα και με ορισμένες από τις αρχικές εικόνες του Τένιελ, σε έγχρωμη μορφή.
Κινηματογράφος και τηλεόραση
Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο για πρώτη φορά το 1903 και από τότε καταγράφονται αρκετές ανάλογες ταινίες
ή τηλεοπτικές παραγωγές.
ή παιχνίδια
Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων γνώρισε πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ παραμένει έως σήμερα, ένα από τα δημοφιλέστερα λογοτεχνικά έργα. Έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από πενήντα γλώσσες, μεταξύ αυτών και τα Εσπεράντο.
Μερικά από τα χιλιάδες εξώφυλλα που βρήκα :
Σάββατο 19 Ιουλίου 2008
Tα 4 στοιχεία της Φύσης.
Η διδασκαλία και η συμβολολογία των τεσσάρων στοιχείων είναι κάτι που μέχρι πριν από λίγο καιρό προκαλούσε γέλιο και ειρωνικά σχόλια στους ερευνητές. Καθώς ο ορθολογισμός είχε ποτίσει το μυαλό των περισσοτέρων ανθρώπων δεν μπορούσαν να αντιληφθούν την αξία μιας συμβολολογίας ξένης προς την λογική του 19ου και του 20ου αιώνα.
Αλληγορίες και συμβολισμούς για τα 4 στοιχεία συναντάμε σε πάρα πολλούς πολιτισμούς σε ολόκληρη τη γη. Οι πρώτοι ερευνητές που συγκέντρωσαν και κατέγραψαν τους μύθους των λαών αυτών, δεν κατάφεραν να υποψιαστούν το βαθύτερο νόημά τους. Αντίθετα ειπώθηκε ότι επρόκειτο για απλοϊκές δοξασίες των λαών που σηματοδοτούσαν την παιδική φάση της ανθρωπότητας. Έτσι κανείς εκτός από τους Εσωτεριστές δεν τους μελέτησε όπως έπρεπε.
Τα τελευταία όμως χρόνια αυτή η οπτική άλλαξε. Ερευνητές όπως ο M. Eliade, ο G.Durand και άλλοι απέδειξαν; ότι οι «απλοϊκές δοξασίες» ήταν βαθύτατες φιλοσοφίες και θεωρήσεις λαμπρών πολιτισμών για τη ζωή, το θάνατο, τον άνθρωπο, τον κόσμο και όλα τα βαθιά ερωτήματα που μας απασχολούν. Αλλά και πριν από αυτούς, μεγάλοι επιστήμονες του 20ου αιώνα, διατυπώνοντας τις πρωτοποριακές τους θεωρίες και ψάχνοντας σύμβολα για να τις απεικονίσουν, «έπεσαν» πάνω στους αρχαίους σοφούς.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Ν.Bohr που για να απεικονίσει τη θεωρία της Κβαντομηχανικής, χρησιμοποίησε το πανάρχαιο σύμβολο του Γιν-Γιάνγκ.
Ένα άλλο παράδειγμα είναι οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι, οι οποίοι στις αρχές του αιώνα θεωρούνταν επιστήμονες με υπερβολικά παιδική, απλοϊκή και ρηχή σκέψη. Με τις νέες ανακαλύψεις της επιστήμης όμως σιγά-σιγά οι σύγχρονοι επιστήμονες διαπίστωσαν (και διαπιστώνουν ακόμη) ότι αυτά που άρχιζαν να ανακαλύπτουν για το σύμπαν, οι Προσωκρατικοί φιλόσοφοι τα είχαν διατυπώσει πολύ πιο κατανοητά και ολοκληρωμένα 2.500 χρόνια πριν!!! Ίσως δίκαια ο 20ος αιώνας ονομάστηκε από μερικούς «ο αιώνας των Προσωκρατικών» αφού ουσιαστικά οι διδασκαλίες τους άρχισαν να κατανοούνται ξανά μετά από τόσους αιώνες.
Η διδασκαλία και η θεωρία των 4 στοιχείων είναι μια απεικόνιση των καταστάσεων που μπορεί να υπάρξει η Ύλη. Σαν ύλη δεν εννοούμε την φυσική ύλη που βλέπουμε και που δίνει μορφή και υπόσταση σε όλα τα πράγματα, αλλά την πηγή αυτής. Όπως ξέρουμε η ύλη είναι μια συμπυκνωμένη μορφή ενέργειας. Ο Εσωτερισμός διδάσκει ότι συνολικά υπάρχουν 7 είδη ενέργειας, η μία πιο λεπτή από την άλλη και η χονδροειδέστερη μορφή(αυτή που δονεί σε χαμηλότερη συχνότητα) είναι η φυσική ύλη. Τα 4 πρώτα είδη ενέργειας (επίπεδα δόνησης) που είναι και τα μόνα που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο άνθρωπος είναι η Νοητική , η Ψυχική, η Ενεργειακή και η Αντικειμενική. Το 5ο επίπεδο ενέργειας το αιθερικό, μόλις τώρα αρχίζει να γίνεται αντιληπτό ενώ τα δύο ανώτερα ξεφεύγουν αρκετά από την ανθρώπινη αντίληψη στην παρούσα φάση.
Τα 4 λοιπόν είδη ενέργειας που αντιλαμβανόμαστε, ήταν γνωστά στους αρχαίους πολιτισμούς και συμβολίστηκαν με τα 4 γνωστά στοιχεία. Κάθε πολιτισμός και εποχή έδωσε ιδιαίτερη σημασία σε ένα η περισσότερα από αυτά, αναγάγοντάς το σε κυρίαρχο στοιχείο.
ΓΗ
Το στοιχείο γη θεωρήθηκε από όλους τους πολιτισμούς η μήτρα της ζωής.
Η «Μητέρα-Γη», σύμβολο γονιμότητας λατρεύτηκε κυρίως σαν χθόνια θεότητα. Είναι αυτή που γεννάει όλα τα όντα που επάνω της και που τα τρέφει. Είναι το ένα από τα δύο όντα που αποτελούν το πρωταρχικό Θείο ζευγάρι και γονιμοποιείται από τον ουράνιο Πατέρα. Είναι θηλυκής φύσης. Είναι σύμβολο σταθερότητας της ύπαρξης. Ταυτόχρονα αφού γεννάει όλες τις μορφές, είναι κάτι το απέραντα ζωντανό το ον Γαία όπως ονομαζόταν. Σαν θεότητα στην ελληνική θρησκεία θεωρείται ανώτερη από τις υπόλοιπες θηλυκές θεότητες. Ο Αισχύλος στις «Ευμενίδες», πρώτα επικαλείται την γη και μετά την Θέμιδα.
Αργότερα η γη αντικαθίσταται από την Δήμητρα. Όπως ομολογεί ο Ευριπίδης στις «Βάκχες» μιλώντας για τη Δήμητρα: "Είναι η γη και κάλεσέ την με όποιο θέλεις όνομα".
Όπως είναι φυσικό, η Γη είχε μεγαλύτερη αίγλη στις αγροτικές θρησκείες και πολιτισμούς όπως οι Σουμέριοι στην αυγή του πολιτισμού τους. Μερικοί λαοί όπως οι Περουβιανοί πιστεύουν ότι κατάγονται από τα βουνά και τις πέτρες. Ο Όμηρος την δοξάζει λέγοντας ότι είναι αυτή που δίνει αλλά και που αφαιρεί τη ζωή. Εκτός από την σταθερότητα συμβολίζει και την συντήρηση.
Σε χθόνιες λατρείες ή σε κατάλοιπα αυτών; η γη είναι πηγή δύναμης. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στην μυθολογία της Αρχαίας Ελλάδας ο Γίγαντας Ανταίος (άθλοι του Ηρακλή) όπου κάθε φορά που πέφτει στη γη παίρνει δύναμη από αυτήν. Ακόμη στο Χριστιανισμό οι Πρωτόπλαστοι φτιάχνονται από χώμα και νερό.
Στην αλχημεία είναι η πρωταρχική φάση μετάλλαξης του άνθρακα σε διαμάντι και συμβολίζεται με το μαύρο χρώμα.
ΝΕΡΟ
Το νερό είναι η πρωταρχική και ανεξάντλητη πηγή ενέργειας. 
Χαρακτηρίζεται από μια δυναμικότητα και μεταβλητότητα. Εξασφαλίζει μακροζωία, δύναμη, ενέργεια και καλή υγεία. Η θεραπευτικές τους ικανότητες θεωρούνται -στις Βέδες- θαυματουργές. Είναι σύμβολο εξαγνισμού. Το βάπτισμα στο Χριστιανισμό, συμβολίζει την εξωτερική και εσωτερική καθαριότητα, την απαλλαγή από κάθε τι μολυσμένο. Ταυτόχρονα το πέρασμα μέσα από το νερό συμβολίζει την αναγέννηση, τη νέα αρχή και τη νέα ζωή. Ο Χριστός βαπτίζεται για να δεχθεί το Άγιο Πνεύμα, ενώ η Θέτις βαπτίζει τον Αχιλλέα για να τον κάνει αθάνατο. Ακόμη η βύθιση του σταυρού και η ανάδυσή του συμβολίζει την ανανέωση και ενδυνάμωση της λειτουργίας του. Αντίστοιχα στις 27 Μαρτίου γινόταν το λουτρό σε ποτάμι της Φρυγικής μητέρας, Κυβέλης.
Η λέξη κλειδί για το νερό είναι Ρυθμός και Περιοδικότητα. Και αυτό γιατί το νερό ανακυκλώνει συνεχώς την ενέργεια. Αρκετές είναι οι μορφές που αναδύονται από το νερό (π.χ. Αφροδίτη), αλλά και από την άλλη μεριά είναι σε θέση να καταλύσει και να καταστρέψει κάθε μορφή ζωής. Ο μύθος του κατακλυσμού, υπάρχει σε όλες τις μυθολογίες: Έλληνες, Εβραίοι, Χριστιανοί, Ινδοί, Σουμέριοι, Ιρανοί, Ασσυροβαβυλώνιοι μιλάνε για έναν (ή περισσότερους) κατακλυσμούς που κατέστρεψαν κάθε μορφή ζωής πάνω στη γη. Μέσα στο νερό ενυπάρχουν όλες οι μορφές εν δυνάμει και κάποια στιγμή παίρνουν υλική μορφή.
Η βροχή είναι για πολλούς λαούς το ουράνιο σπέρμα που γονιμοποιεί τη γη και την κάνει να βλασταίνει. Οι Ινδιάνοι Πίμα του Μεξικού μιλούν για μια πολύ όμορφη γυναίκα (τη μητέρα-Γη) που γονιμοποιήθηκε από μια σταγόνα που έπεσε από ένα σύννεφο.
Από τους προσωκρατικούς φιλοσόφους ο Αναξιμένης είναι αυτός που θεωρεί σαν την πηγή του κόσμου το νερό. Θεωρεί ότι όλα τα όντα και πράγματα υλικά ή μη είναι συμπυκνώσεις-φάσεις του πρωταρχικού ύδατος. Φυσικά δεν εννοεί το φυσικό νερό αλλά μια κατάσταση της φύσης, μια μορφή ενέργειας.
Στην Αιγυπτιακή μυθολογία, ο Κνεπ, ο αιώνιος κρυμμένος Θεός παριστάνεται με ένα φίδι που βγάζει το κεφάλι του έξω από το νερό. Στις Βόρειες ευρωπαϊκές χώρες το σύμπαν δημιουργήθηκε από το νερό. Επίσης ο Μωυσής διδάσκει πως μόνο η γη και το νερό μπορούν να γεννήσουν μια ζώσα ψυχή. Οι Ινδουιστές πιστεύουν ότι ο Μπράχμα έφτιαξε τον πρώτο άνθρωπο από γη, νερό και αέρα (φυσικό, ενεργειακό και συναισθηματικό σώμα). Το πυρ (νους) αποκτήθηκε από τον άνθρωπο αργότερα.
Στους προσωκρατικούς ο Θαλής ονομάζει την πρωταρχική και αρχέγονη ύλη «τα Ύδατα του Διαστήματος». Δίδασκε ότι όλα τα πράγματα προήλθαν από το πρωταρχικό αυτό νερό.
ΑΕΡΑΣ
Ο αέρας συμβολίζει την ψυχή. 
Το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό του είναι η μεταβλητότητά του και η έλλειψη σταθερότητάς του. Για το Πλάτωνα η ψυχή, δηλαδή το αστρικό σώμα είναι το κλειδί για να κυριαρχήσει στον άνθρωπο η λογική. Ο Αναξιμένης τονίζει ότι όλα προήλθαν από τον αέρα, τη θεία πνοή που έδωσε ζωή στα πάντα και εμψυχώνει τα πάντα. «και τα πάντα παράγονται από ένα είδος πύκνωσης και πάλι αραίωσης του αέρα. Πράγματι η κίνηση υπάρχει ανέκαθεν.» Για τον Αναξιμένη αέρας και πνεύμα είναι δύο ταυτόσημοι όροι.
Στην αρχαία Ελλάδα ο θεός των ανέμων, είναι ο Αίολος, ο οποίος όμως δεν κατέχει μια θέση στο δωδεκάθεο. Αντίθετα στην Ινδία ο Ίντρα είναι ένας από τους μεγαλύτερους Θεούς , Θεός Πολεμιστής. Επίσης και ο Βαγιού είναι θεότητα του αέρα. Ο αέρας συμβολίζει την ορμή την ώθηση την τόλμη και γι΄ αυτό ταιριάζει περισσότερο σε πολεμιστές. Είναι αυτός που μπορεί να εμποδίσει την πορεία κάποιου ή να την επιταχύνει γι’ αυτό πριν από τα ταξίδια τους οι αρχαίοι λαοί έκαναν θυσίες σε Θεότητες του ανέμου. Ο έλεγχος των ανέμων απαιτεί σιδερένια θέληση και πειθαρχία: Ο Οδυσσέας δεν καταφέρνει να ελέγξει τα συναισθήματα ανέμους και αυτό τον ξαναφέρνει πίσω στην αρχή.
Στην αρχαία Ελλάδα επίσης ο σύμβολο του αέρα είναι και ο Δίας αφού είναι ο θεός που είναι παντού και επιβλέπει τα πάντα.
ΦΩΤΙΑ
Το Πυρ συμβολίζει τη νόηση του ανθρώπου αλλά και την παγκόσμια.
Η λατρεία της φωτιάς υπήρξε από τα πανάρχαια χρόνια μια από τις βασικότερες λατρείες πολλών πολιτισμών. Στον Μιθραισμό, στην θρησκεία της Αβέστα, στην Ρώμη, στην Αίγυπτο, στην Αρχαία Ελλάδα η φωτιά έχει την ίδια περίπου σημασία. Στην Ελλάδα ο Προμηθέας κλέβει τη φωτιά και τη δίνει πρόωρα στους ανθρώπους, ενώ στην Αίγυπτο ο Ερμής ο Τρισμέγιστος διδάσκει ότι το φωτιά είναι μεταγενέστερο στοιχείο και δεν υπήρχε από την αρχή.
Η φωτιά έχει καταστροφικές αλλά και εξαγνιστικές ιδιότητες. Έχει άμεση σχέση με τον ήλιο και αντανακλά τις ιδιότητές του. Συμβολίζει επίσης την πνευματική δύναμη. Στον Χριστιανισμό κατέχει εξέχουσα θέση αφού η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους γίνεται με τη μορφή μιας φλόγας, είναι η θεία Αποκάλυψη. Το φωτοστέφανο επίσης των Αγίων συμβολίζει την πνευματική τους δύναμη και την ισχύ της ψυχής τους.
Στο Βουδισμό το πυρ είναι η σοφία που κατακαίει την άγνοια. Στις Βέδες ο θεός της φωτιάς , ο Άγκνι αντιπροσωπεύει τον άξονα του κόσμου.
Στο Ζωροαστρισμό το σπέρμα των ανθρώπων έχει την πηγή του στο πυρ και όχι στο νερό. Στην Μπαγκαβάτ Γκίτα βρίσκουμε τον Κρίσνα να λέει: «Είμαι το πυρ που ενοικεί στα σώματα όλων των πραγμάτων που έχουν ζωή». Στους Σουμέριους ο Μαρδούκ ο πιο δημοφιλής θεός, είναι θεός του πυρός «που κατακαίει με φωτιά τους εχθρούς». Η σκοτεινή όψη του πυρός συμβολίζεται στον Χριστιανισμό και τον Μωαμεθανισμό με το «πυρ της κόλασης», ενώ στην Ινδία με την θεά Κάλι.
Από τους Προσωκρατικούς, ο Ηράκλειτος θεωρεί η πρωταρχική ουσία του σύμπαντος είναι το Πυρ από το οποίο προήλθαν με μετουσίωση όλα τα άλλα στοιχεία. «Αυτόν τον κόσμο δεν τον έπλασε κανένας αλλά υπήρχε πάντα, υπάρχει και θα υπάρχει, μία αιώνια ζωντανή φωτιά, που ανάβει με μέτρο και σβήνει με μέτρο.»
Σάββατο 5 Ιουλίου 2008
Oι Αντρες της σκοτεινής αίθουσας.
Ο Leonardo DiCaprio μετασχηματίζεται σε Johnny Depp, ο οποίος μετασχηματίζεται σε Matt Damon και ούτω καθεξής. Οι πρωταγωνιστές του ’50 δεν έχουν σχεδόν τίποτα κοινό με τους σημερινούς, αφού το βασικό στοιχείο είναι κυρίως η νεότητα στις μέρες μας, ακόμη και για τους άντρες. Λιγότερες ρυτίδες και περισσότερα φρέσκα χαμόγελα, αλλά η εκφραστική ματιά δε λείπει από κανένα τους.
από το myself.gr
Παρασκευή 27 Ιουνίου 2008
Παγωτό - Ice cream
Ήλιος, θάλασσα κι ένα παγωτό στο χέρι: 
ο ιδανικός συνδυασμός για ένα απολαυστικό καλοκαίρι.
Με τέτοια ζέστη αυτές τις μέρες δεν θα μπορούσα να κάνω αφιέρωμα για σούπες. Σκέφτηκα να σας δροσίσω λίγο και να λύσουμε την παρεξήγηση όσον αφορά το παγωτό.
Γιατί είναι παρεξηγημένος πειρασμός.
Παγωτό < παγ- (< πήγνυμι) + (παραγωγική κατάληξη) -ωτό (ουδέρετο της -ωτός). Μάθαμε από που βγαίνει. Οχι από την παγωτομηχανή όπως νομίζαμε, αλλά από το ρήμα πήγνυμι. Λύθηκε η πρώτη παρεξήγηση.
Ποιός ανακάλυψε το πρώτο παγωτό?
Η αλήθεια είναι πως υπάρχουν πολλές ιστορίες για το ποιός ανακάλυψε το πρώτο παγωτό, κανείς όμως δεν μπορεί να μας δώσει μια
σίγουρη απάντηση σ' αυτό το πολύ ενδιαφέρον ερώτημα. Αυτό οφείλεται στο ότι δεν υπάρχουν γραπτά κείμενα που να αποδεικνύουν ότι μια από τις ιστορίες αυτές είναι αληθινή!
- Ο πρόγονος του παγωτού δημιουργήθηκε για πρώτη φορά στην Κίνα, γύρω στο 2000 π.Χ. Παρασκευαζόταν από ελαφρώς βρασμένο ρύζι, μυρωδικά και γάλα, τα οποία τοποθετούνταν στο χιόνι για να πήξουν.
- Αργότερα παρασκευάστηκαν γλυκά με βάση παγωμένους χυμούς φρούτων, με ή χωρίς γάλα, και κατά το 13ο αιώνα μπορούσε να τα αγοράσει κάποιος εύκολα στους δρόμους του Πεκίνου. Το 14ο αιώνα έκαναν την εμφάνισή τους στην Ευρώπη, συγκεκριμένα στην Ιταλία, παγωμένα φρούτα και γάλα, τα οποία έφερε ο Μάρκο Πόλο.
- Το 16ο αιώνα υπήρχαν αποθήκες γεμάτες χιόνι για το πάγωμα των σερμπετιών στο σαράι του σουλτάνου της Κωνσταντινούπολης. Το 1533, όταν η Κατερίνα των Μεδίκων παντρεύτηκε τον Ερρίκο Β' της Γαλλίας, έφερε στη νέα της πατρίδα ένα παγωμένο επιδόρπιο από γλυκιά κρέμα, η οποία έμοιαζε πολύ με το σημερινό παγωτό. Η τιμή του ήταν αστρονομική, αφού δεν ήταν καθόλου εύκολο να διατηρηθεί ο πάγος το κατακαλόκαιρο.
- Ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Νέρων, προφανώς έστελνε σκλάβους που έτρεχαν πολύ γρήγορα στα βουνά για να του φέρουν χιόνι και πάγο, με τον οποίο πάγωνε τα φρουτοποτά που του άρεσαν πολύ.
- Παράλληλα λέγεται πως ο Γάλλος De Mirco που ήταν σεφ του βασιλιά Καρόλου του Πρώτου, σέρβιρε σε μια μεγάλη τελετή ένα πρωτοποριακό επιδόρπιο, μια "παγωμένη κρέμα". Στους καλεσμένους άρεσε τόσο πολύ αυτή η "παγωμένη κρέμα" που ο Κάρολος υποσχέθηκε στο σεφ του πολλά λεφτά για να κρατήσει μυστική τη συνταγή του και να την χρησιμοποιεί μόνο στις δικές του τελετές.
Για να υπάρχει και σήμερα αυτή η γευστικότατη παγωμένη κρέμα μάλλον ο σεφ δεν θα τήρησε την υπόσχεση του, ή... κάποιος άλλος είναι υπεύθυνος για τη συνταγή!
- Κάποιος Έλληνας ποιητής στην αρχαία Ελλάδα περιέγραψε κάποτε κάτι σαν χιόνι με συστατικά, φρούτα, μέλι ή ροδόσταγμα. Οι αρχαίοι Έλληνες έτρωγαν χιόνι ανακατεμένο με μέλι και φρούτα στην αγορά της Αθήνας καθώς ο πατέρας της ιατρικής Ιπποκράτης ενθάρρυνε τους αρχαίους Έλληνες ασθενείς να τρώνε πάγο. Υπάρχουν ακόμα και μαρτυρίες που λένε πως στο Μεγάλο Αλέξανδρο άρεσε ιδιαίτερα το "φαγώσιμο χιόνι"! Αυτό μας δείχνει πως προφανώς και στην αρχαία Ελλάδα φαίνεται πως γνώριζαν το παγωτό σε κάποια μορφή.
Το παγωτό λοιπόν ήταν αποκλειστικό προνόμιο των πλουσίων. Όμως γύρω στα 1560 ένας Ισπανός γιατρός που ζούσε στη Ρώμη, ο Μπλάσιους Βιλαφράνκα, ανακάλυψε ότι προσθέτοντας νιτρική ποτάσα στο χιόνι και στον πάγο μπορούσε να καταψύξει οτιδήποτε πολύ πιο γρήγορα.
Κάποιες πρώτες συνταγές του παγωτού εμφανίστηκαν το 1700, σε ένα γαλλικό βιβλίο με τον τίτλο «Η Τέχνη του να Φτιάχνεις Παγωτό». Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τόμας Τζέφερσον είχε στην κατοχή του μια συνταγή για παγωτό βανίλια, ενώ ο Τζορτζ Ουάσινγκτον είχε πληρώσει σχεδόν 200 δολάρια, που για τα δεδομένα της εποχής ήταν αρκετά χρήματα, για μια συγκεκριμένη, σπάνια, συνταγή.
Αυτή η εφεύρεση έδωσε μεγάλη ώθηση στην παραγωγή παγωτού. Κατά το 19ο αιώνα το παγωτό διαδόθηκε στην Αγγλία και στην Αμερική χάρη στους Ιταλούς μετανάστες που το πωλούσαν στους δρόμους. Οι παγωτατζήδες ονομάστηκαν "χόκι-πόκι", παράφραση του "Ecco un poco", που σημαίνει "ορίστε λιγάκι".
Βέβαια υπάρχουν κι άλλες πολλές ιστορίες, για το πως πρωτοδημιουργήθηκε το παγωτό και από ποιόν.
Το πιο πιθανό είναι να ανακαλύφθηκαν ταυτόχρονα σε διάφορα μέρη της γης από διάφορους δημιουργούς, διάφορες μορφές παγωτού οι οποίες εξελίχθηκαν με τα χρόνια στη μορφή που έχουμε σήμερα.
Αυτό που σίγουρα είναι αποδεδειγμένο, είναι ότι το πρώτο παγωτό σε ξυλάκι παρασκευάστηκε το 1903 από τον Harry Bust και από τότε υπάρχει από πολλούς "παγωτοπαραγωγούς" σε περίπτερα και καταστήματα σε όλο τον κόσμο!
Κάτι που μπορεί να σας έτυχε σε σχέση με την κατανάλωση ενός ωραίου, παγωμένου παγωτού ίσως να ήταν ένας ξαφνικός ανεξήγητος πονοκέφαλος. Ξέρετε που οφείλεται αυτός;
Καθετί που τρώμε έρχεται σε επαφή με τον ουρανίσκο πριν το καταπιούμε. Όταν αυτό που βάλαμε στο στόμα μας είναι πολύ κρύο ερεθίζονται κάποια νεύρα που υπάρχουν στον ουρανίσκο. Υπάρχει επίσης η θεωρία ότι διαστέλλονται τα αγγεία στον εγκέφαλο. Είναι πιθανόν ότι είτε ο ερεθισμός των νεύρων είτε η διαστολή των αγγείων, μας προκαλούν τον πονοκέφαλο.
Συνήθως ο πονοκέφαλος αυτός διαρκεί μόνο λίγο, 30 έως 60 δευτερόλεπτα, και φεύγει μόλις επανέλθει το στόμα σας σε κανονική θερμοκρασία. Εάν είναι πολύ ενοχλητικός μπορείτε να δοκιμάσετε να αφήσετε το παγωτό να ζεσταθεί λίγο πριν το φάτε και να μειώσετε την ταχύτητα με την οποία το καταβροχθίζετε!
Το παγωτό α λα Ελληνικά και πώς φτιαχνόταν
Το παγωτό δεν άργησε να μαγέψει και τους Έλληνες λάτρεις των δροσιστικών γεύσεων. Στην Ελλάδα οι πρώτοι παραδοσιακοί παγωτατζήδες χρησιμοποιούσαν ένα μεγάλο κάδο που τον γέμιζαν με πάγο και αλάτι. Είναι γνωστό ότι πριν από την εμφάνιση των ηλεκτρικών ψυγείων οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν αμμωνία για την κατασκευή του πάγου, και αλάτι για τη συντήρησή του. Μέσα στον κάδο αυτό λοιπόν βύθιζαν ένα δεύτερο δοχείο γεμάτο με γάλα και ζάχαρη που το ανακάτευαν συνεχώς με ένα τεράστιο γουδοχέρι, μέχρι να γίνει παχιά κρέμα και να πήξει.
Το μεγαλύτερο παγωτό του κόσμου
Ανατρέχοντας στο βιβλίο με τα ρεκόρ Γκίνες, βρήκαμε ότι το μεγαλύτερο παγωτό στον κόσμο κατασκευάστηκε από μια παρέα Καλιφορνέζων (ήταν άραγε Ιταλικής καταγωγής;) Ήταν τόσο μεγάλο που έφτανε, ούτε λίγο ούτε πολύ, τα 3,6 μέτρα σε ύψος, τα 17.665 λίτρα σε βάρος ενώ η γαρνιτούρα του από πάνω…… Ναι!:
Ήταν 3 ολόκληροι τόνοι από κερασάκια, μπισκότα και σαντιγί.
Η ατυχία του καλόπιστου εφευρέτη
Η πρώτη μηχανή παγωτού κατασκευάστηκε από μια δαιμόνια Αμερικανίδα νοικοκυρά το 1846. Η τετραπέρατη αλλά παρόλα αυτά αφελής κα Νάνσυ Τζόνσον, τόσο πολύ ενθουσιάστηκε με την εφεύρεσή της που δεν κρατήθηκε κι έτρεξε να την επιδείξει σε όλους τους γείτονες.
Δεν ένιωσαν όμως κι εκείνοι τα ίδια πηγαία συναισθήματα χαράς και συμπαράστασης. Αντίθετα, ένας κατεργάρης Ιάπωνας με το όνομα Γιανκ έσπευσε να κατοχυρώσει την ευρεσιτεχνία ως δικό του δημιούργημα, και από τότε θεωρείται εκείνος ως ο εφευρέτης της παγωτομηχανής.
Τουλάχιστον είχε την ευγένεια να δώσει στο κατασκεύασμά του το όνομα της άτυχης κυρίας Τζόνσον.
Ποια είναι η σύσταση του παγωτού;
- 10% - 16% λίπος γάλακτος
- 9 - 12% πρωτεϊνες (καζεϊνες) και υδατάνθρακες (λακτόζη)
- 12 - 16% γλυκαντικές ουσίες, κυρίως συνδυασμός σουκρόζης και γλυκόζης 0.2 - 0.5% σταθεροποιητές και γαλακτωματοποιητές
- 55% - 64% νερό
- ασβέστιο (σε υψηλή βιοδιαθεσιμότητα)
- φώσφορο
- βιταμίνες Α, Ε, Β1, Β2, Β6
Ποιοί είναι οι 7 λόγοι που αγαπάμε το παγωτό;
Είναι από τις καλύτερες πηγές ασβεστίου λόγω του γάλακτος που περιέχει. Η μη επαρκής πρόσληψη ασβεστίου, του κυριότερου συστατικού των οστών, από τη διατροφή μπορεί να μειώσει σημαντικά την οστική πυκνότητα.
- Είναι πηγή βιταμινών Α, Ε, Β1, Β2, Β6
- Έχει αντιοξειδωτική δράση καθώς περιέχει κακάο, ξηρούς καρπούς (πολυφαινόλες) και φρούτα (βιταμίνες Α, Ε) .
- Νομοθετικά, τα συντηρητικά απαγορεύονται στο παγωτό. Η διατήρησή τους εξασφαλίζεται με την παστερίωση και την κατάψυξη.
- Τα παγωτά τύπου light μπορούν να τα καταναλώνουν και οι διαβητικοί.
- Οι πρωτεϊνες, οι υδατάνθρακες και τα λιπαρά του παγωτού προέρχονται σε μεγάλο ποσοστό από το γάλα, γι’αυτό και είναι υψηλής βιολογικής αξίας.
- Είναι ο πιο γλυκός και ο πιο δροσιστικός πειρασμός για μικρούς και μεγάλους.
Παρεξηγημένο όσο κανένα άλλο τρόφιμο με τόσο πλούσια διατροφική αξία, έχει κατηγορηθεί από την υπερπροστατευτική Ελληνίδα μάνα ως επιβλαβές για την υγεία, υπαίτιο για το κοινό κρυολόγημα και παχυντικό. Στην πραγματικότητα, δεν είναι τίποτε από τα παραπάνω. Το παγωτό έχει χειρότερη εικόνα από αυτήν που του αξίζει. Συγκρινόμενο με την πίτσα και τα χάμπουργκερ, η περιεκτικότητά του σε λιπαρά και σε θερμίδες είναι γενικά λιγότερο από το μισό. Eνα απλό παγωτό ξυλάκι έχει μόλις 150 θερμίδες, ενώ ακόμα και το πιο πλούσιο παγωτό σε γεύσεις και σιρόπια είναι γενικά λιγότερο θερμιδοφόρο από μια πάστα ζαχαροπλαστείου.
Λύσαμε και δεύτερη παρεξήγηση. Το παγωτό δεν παχαίνει. Απλά πρέπει να το ζητάτε χωρίς θερμίδες, όταν παραγγέλνετε.
Παγωτά διαίτης
Τα τελευταία χρόνια ολοένα και διευρύνεται η γκάμα των διαιτητικών παγωτών, τύπου diet, light, slim. Τα παγωτά αυτά περιέχουν υποκατάστατα ζάχαρης -συνήθως ακεσουλφαμικό κάλιο, σορβιτόλη ή μαλτοδεξτρόζη και χαμηλή έως μηδενική περιεκτικότητα σε λίπος. Προσοχή όμως: Οσα παγωτά διαίτης διαθέτουν επικάλυψη σοκολάτας ή απομίμησης σοκολάτας περιέχουν οπωσδήποτε λιπαρά συστατικά.
Πάρτε και μια συνταγούλα για ελαφρύ παγωτάκι:
Παγωτό γιαούρτι
Πρόκειται για ένα παγωμένο επιδόρπιο, το οποίο μπορεί να αντικαταστήσει το αγαπημένο παγωτό. Η θερμιδική του απόδοση είναι μικρή, αντίθετα προς τη θρεπτική του αξία.
Υλικά για 5 μερίδες
• ½ κιλό γιαούρτι (1,5% λιπαρά)
• 6-8 φράουλες (100 γρ.)
• 1 ροδάκινο (100 γρ.)
• 2 βερίκοκα (100 γρ.)
• 1 κουταλιά σούπας χυμό λεμονιού
• 50 γρ. ζάχαρη
Εκτέλεση
Λιώνετε στο μπλέντερ τις φράουλες, το ροδάκινο και τα βερίκοκα, προσθέτετε το χυμό λεμονιού και τη ζάχαρη και ανακατεύετε πολύ καλά. Βάζετε το μίγμα σε ένα μπολ και προσθέτετε το γιαούρτι. Ανακατεύετε πολύ καλά, το τοποθετείτε σε μία φόρμα και το βάζετε στο ψυγείο. Μόλις παγώσει μπορείτε να το σερβίρετε γαρνίροντας με φρούτα.
Θρεπτική αξία
Θερμίδες/μερίδα: 127
Πρωτεΐνες: 6 γρ.
Υδατάνθρακες: 23 γρ.
Λίπη: 2 γρ.
Ριβοφλαβίνη: 0,25 mg
Ασβέστιο: 190 mg
Φωσφόρος: 154 mg
Βιταμίνη A: 80 RE (κυρίως από βερίκοκο)
Βιταμίνη C: 17 mg (κυρίως από φράουλες)
Διατροφικό σχόλιο
Βασικό του συστατικό αποτελεί το γιαούρτι, το οποίο, όπως όλα τα γαλακτοκομικά, πρέπει να συνιστά αναπόσπαστο μέρος του καθημερινού διαιτολογίου. Το γεγονός ότι είναι ημίπαχο υποβιβάζει την ποσότητα του ανεπιθύμητου κορεσμένου λίπους στο 1 γρ. και μας επιτρέπει να συγκρατήσουμε μόνο τα θετικά χαρακτηριστικά του τροφίμου. Όπως φαίνεται και από τη θρεπτική ανάλυση, βασική συνεισφορά του γιαουρτιού στη διατροφή ενός ατόμου αποτελούν η ριβοφλαβίνη, το ασβέστιο και ο φωσφόρος.
Η ριβοφλαβίνη συμμετέχει στην απελευθέρωση ενέργειας από τα κύτταρα του ανθρώπινου σώματος. Το γιαούρτι αποτελεί την καλύτερη πηγή ριβοφλαβίνης, ανά θερμίδα αποδιδόμενης ενέργειας, κάτι που αποδεικνύεται από το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο πιάτο εμπεριέχεται το 20% της ημερήσιας συνιστώμενης ποσότητας.
Επίσης, το ασβέστιο είναι ένας ακόμη σημαντικός λόγος που συστήνεται η κατανάλωση γαλακτοκομικών καθημερινά. Συγκεκριμένα, για την κάλυψη των αναγκών ενός ενήλικα σε ασβέστιο, υπολογίζεται πως απαιτούνται καθημερινά δύο μερίδες γαλακτοκομικών, δηλαδή ένα ποτήρι γάλα και ένα κεσεδάκι γιαούρτι. Σε αυτό το σημείο να σημειώσουμε πως μία μερίδα από το συγκεκριμένο πιάτο καλύπτει το 20% της ημερήσιας συνιστώμενης δόσης ασβεστίου, του οποίου η απορρόφηση βελτιώνεται, όταν ο φωσφόρος βρίσκεται σε παρόμοια ποσότητα, όπως συμβαίνει εδώ.
Επιπρόσθετα, έρευνες έχουν αποδείξει πως η κατανάλωση γιαουρτιού μαζί με σάκχαρα είναι μία πολύ καλή εναλλακτική λύση στην κατανάλωση υδατανθρακούχων ποτών και επιδορπίων, επειδή το γιαούρτι δρα ενάντια στους μικροοργανισμούς της σιέλου που προκαλούν τερηδόνα, ενώ πρόσφατα συνδέθηκε και με μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Επίσης, φαίνεται πως η ύπαρξη προβιοτικών (Τα προβιοτικά είναι ζωντανοί μικροοργανισμοί ή συνδυασμοί μικροβίων που χορηγούνται για να βελτιώσουν τη μικροβιακή χλωρίδα του ατόμου, κυρίως αυτή του γαστρεντερικού σωλήνα) στο γιαούρτι, του προσδίδει αντικαρκινικές ιδιότητες, καθώς και υπολιπιδαιμικές, εξαιτίας της μείωσης της οξείδωσης της LDL χοληστερόλης. Τέλος, το γιαούρτι, λόγω των μικροοργανισμών του, μπορεί να συστήνεται σε άτομα που πάσχουν από δυσανοχή στη λακτόζη, καθώς και για τη θεραπεία διαφόρων νόσων του εντέρου.
Τι λένε οι Ειδικοί:
H καθηγήτρια Olivia Pinho, κορυφαία διατροφολόγος από το Πανεπιστήμιο του Porto στην Πορτογαλία, λέει: «Tο παγωτό είναι κάτι παραπάνω από ένα κέρασμα. Mπορεί να αποτελέσει μέρος μιας υγιεινής διατροφής και να μετατρέψει τα μικρά διαλείμματα της μέρας σε απολαυστικές στιγμές. Mπορεί να θεωρηθεί τρόφιμο με διαθρεπτική αξία κι επομένως να ενταχθεί σ' ένα υγιεινό διαιτολόγιο, αποτελώντας μια καλή επιλογή σνακ».
H Dr. Ursula Schwab, κλινική διαιτολόγος στο Πανεπιστήμιο του Kuopio στη Φινλανδία, προσθέτει: «Tο παγωτό είναι μια καλή επιλογή ως σνακ ή επιδόρπιο, ειδικά όταν αντικαθιστά προϊόντα με αυξημένη ενέργεια χαμηλής διαθρεπτικής αξίας, όπως αρτοσκευάσματα με πολλά λιπαρά και σοκολάτες».
Δικτυογραφία: βικιλεξικό, οικαδε.gr, focus.gr. , iatronet.gr, kathimerini.gr, medlook.net, kayak, eportal.gr , athensvoice.gr, greeknewsonline.gr