Kαραθώνα!

Σήμερα στην Καραθώνα

Πάμε για ουζάκι.

Χθες το μεσημέρι - Παρασκευή μεσημέρι η πιο όμορφη ώρα της βδομάδας, η στιγμή που ανοίγει η καρδιά μου- τελειώνοντας από την υποχρέωση της δουλειάς - αν ήταν κάτι καλό δεν θα το λέγαν δουλειά-δουλεία , αλλά διακοπές- έριξα την ιδέα στον "καλό μου" να τον πάω για ουζάκι. Πριν απ αυτό όμως, του ζήτησα να πάμε μια βόλτα προς τους Μύλους για να "ξεσκοτιστώ". Ο δρόμος είναι η παραλιακή όπως συνηθίζω να την λέω εγώ, που φεύγοντας από Ναύπλιο συνεχίζει Ν.Κίο - Μύλους - Λέρνα και μετά στο όμορφο Κιβέρι - Ξεροπήγαδο και αν συνεχίσεις κι άλλο βγαίνεις στο Αστρος. Εγώ δεν ήθελα τον ουρανό με τ Αστρος , έως τη Ν.Κίο ήθελα να πάμε βολτίτσα γιατί η θάλασσα αριστερά είναι πανέμορφη , ο υδροβιότοπος με τους ψηλολέλεκες άσπρους και σταχτί , γλάρους, νερόκοτες , και όλα αυτά που πολύ μου αρέσουν.

Ο καιρός ήταν ιδανικός. Βέβαια για μένα πάντα ο καιρός είναι ιδανικός. Αλλά χτες παραήταν ιδανικός για βολτίτσα και στο Δια Ταύτα ουζάκι.

Αλλά για να μην μου παραπονιέστε θα σας πάρω μαζί μας. Το λιγότερο που μπορώ να κάνω από εδώ μέσα. Στον "καλό μου" δεν θα πω τίποτα. Ότι θα κουβαλήσω και την μπλογκοσφαιρα. Αστον να πιστεύει ότι είμαστε τα δύο μας.

Πάμε λοιπόν.

Στην συνταγή είπα στην αρχή να βάλω μια κούπα θάλασσα. Ξεκινώντας όμως είδα, ότι θέλει περισσότερο.

Ανακατεύοντας τη διαδρομή με τη θάλασσα, όλο έριχνα λίγο ακόμα και λίγο ακόμα. Τα κύματα θα την φουσκώσουν, σκέφτηκα.

Η έρημη παραλία θα της δώσει το ξεχωριστό χρώμα.

Η αλμύρα θα της δώσει τη γεύση που χρειάζεται.

Και λίγο ακόμα.

Μήπως έβαλα πολύ θάλασσα και μου βγει νερουλή?

Όχι. Τώρα θα έρθουν και οι γεύσεις των θαλασσινών για να την δέσουν.

Το καλαμαράκι που θα κάνει τη διαφορά . Αλλά μόνο του δεν πάει . Αυτά είναι "κολλητάρια " με τις γαρίδες. Οπού πάει το καλαμάρι τσουπ νασου και οι γαρίδες. Γαριδούλες σαν τσιπς , ντόπιες Αργολικές που λίγο αλάτι θα τους δώσει νοστιμιά και μια καλή δικαιολογία για το ουζάκι. Οι τηγανιτές πατατούλες κι αυτές στη συνταγή, - να είναι καλά ο Καποδίστριας- και χμ... κάτι λείπει , μα κάτι λείπει.... Μα η σαλατούλα Το λάχανο με το καρότο με μπόλικο λεμονάκι. Δεν άντεξε το ουζάκι και μπήκε μπροστά - μπροστά να φωτογραφηθεί γιατί υποστηρίζει ότι αυτό είναι το κύριο θέμα της ανάρτησης. Και με περίσια αυθάδεια γυρνάει και με ρωτάει:- Μα εσύ δεν είπες πάμε για ουζάκι. Τι καλαμάρια, γαρίδες και σαλατούλες βάζεις πρώτα. Είναι ή δεν είναι η τιμητική μου??

Σ αυτό έχει δίκιο. Είναι "περίεργο" αλλά με άποψη...

Νομίζω ότι συμπληρώθηκε η συνταγή.

Και εκεί που πήγα να "τα μαζέψω" ακούω νιαουυυυ νιαρρρ

Παρ ολίγο να την ξεχάσω. Την ντίβα που μας έκανε παρέα και που δεν έτρωγε ούτε καλαμάρι , ούτε γαρίδες. Αυτήν δεν την φάγαμε, σας το ορκίζομαι. Την ταίσαμε,

αλλά δεν μας έκανε τη χάρη. Χάδια ήθελε και παιχνίδια. Έκανε τούμπες μια από δώ μια από κει , και για να μου μείνει αξέχαστη μου άφησε κάτι γρατσουνιές στο χέρι που την χάιδευα. Για να με βάλεις και μένα στην ανάρτηση που θα κάνεις, μου είπε. Εντάξει?

Και ας συνοψίσω.

Θάλασσα φουρτουνιασμένη με τα δικά της χρώματα της αντάρας και του αέρα. Ήλιος που έπαιζε κρυφτό πίσω από τα μπαμπακένια σύννεφα.

Μια έβγαινε, μια χανόταν. Ουζάκι με όλα τα παρελκόμενα. Η όμορφη γατούνα να μην φεύγει από δίπλα μου.

Και το ηθικό δίδαγμα που βγάλαμε με τον "καλό μου" : Μα τι θέλει ο άνθρωπος για να είναι ευχαριστημένος? Για να νοιώσει χαρούμενος και ευτυχισμένος?

Εμείς πάντως ρίξαμε μέσα στο πουγκάκι μας που γράφει Χαρά και Ευτυχία απ έξω , τις χθεσινές στιγμές μας και κάθε φορά που τσουγκρίζαμε τα ποτήρια λέγαμε και κάποιο λόγο.

Εις υγεία - που περπατάμε.

Εις υγεία- που βλέπουμε αυτά τα μικρά θαύματα.

Εις υγεία - που ακούμε τον ήχο της θάλασσας και το κύμα.

Εις υγεία που έχουμε την Υγεία Μας.

ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΑΣ

Πάμε για καφέ?

Καλημέρα!

Κερνάω καφεδάκι σ ενα απ τα πιο ομορφα σημεία του Ναυπλίου.

Ακροναυπλία.

Kαραθώνα

Ποτέ δεν είχα φανταστεί

την μαγεία

της θάλασσας

πριν ο ήλιος γείρει

Τις μέρες που πέρασαν

διαπίστωσα ότι το ηλιοβασίλεμα

στην παραλία είναι απλά ΜΑΓΕΙΑ.

Πανσέληνος Παρτ θρι.

Και ανέβηκα με καταπληκτική διάθεση το Σάββατο το βράδυ στο Παλαμήδι , που είχα χρόνια να πάω, γιατί όταν κάτι το έχεις κοντά δεν πηγαίνεις και λές εντάξει μωρέ θα πάω, και δεν πας τελικά. Αν θυμάμαι καλά πρέπει να είχα βολτάρει στο κάστρο το 2002 που είχα πρωτοέρθει εδώ. Και από τότε το βλέπω κάθε μέρα από μακρυά και δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να το ξαναεπισκεφθώ.

Το Σάββατο λοιπόν, κάποιοι φίλοι η Ρ. και ο Γ. με κάλεσαν να πάμε στο Κάστρο που είχε Πανσέληνο και Χαίνηδες. Δύο σε ένα . Εγώ αυτούς δεν τους ήξερα και απ ότι κατάλαβα ούτε αυτοί με ήξεραν γιατί τους χαιρέτησα και ή έκαναν που δεν με είδαν, ή δεν με είδαν. Αλλά μια κινητικότητα την είδα να ρωτάν ο ένας τον άλλον , αυτή ποιά είναι?

Αλλοι όμως που τους το είπα, κόβαν φλέβες για τη μουσική τους. Γι αυτό πήρα και νυστέρια από το γραφείο μαζί μου, αχρείαστα νανε, να υπάρχουν μές στην τσάντα μου.

Ετοιμάστηκα και γω , έχοντας πάντα την καλύτερη των διαθέσεων μου τον τελευταίο καιρό , φόρεσα παπουτσάκι πάνινο φλάτ με λάστιχο απο κάτω , για να μην φάω καμμια τούμπα -γιατί είμαι και λίγο επιρεπής- και γίνω θέαμα και καταλήξει 3 σε 1, πήρα το μεγάλο μπουκάλι με το κρύο νεράκι μου και πήηηηηηηηηγαμεεεεεεεε.

Στην στροφή που οδηγεί προς κάστρο (τοδα τ ονειρο εγω, το βράδυ θα είχε και πεζοπορία) πήχτρα τ αυτοκινητα δεξια και αριστερά.

Πού να παρκάρουμε? Το φλέγον θέμα συζήτησης εντός του αυτοκινήτου. Πάμε πιο πάνω θα βρούμε, λέω εγώ. Μα, αφού παρκάρουν εδώ κάτω δεν θα έχει πιο πάνω , μου λένε οι φίλοι. Βρε πάμε πιο πάνω , τους λέω, είμαι τυχερή στο παρκάρισμα εγώ.

 Σημειωτέον: Μόνο στο παρκάρισμα έχω τύχη εγώ. Ούτε στα λαχεία που δεν αγοράζω ποτέ, ούτε στο Τζοκερ, που παίζω μια φορά το χρόνο, ούτε στις λαχειοφόρους που έχω κόψει να πηγαίνω εδώ και χρόνια.

Και ευτυχώς με ακούσαν και πήγαμε πιο πάνω και παρκάραμε στην άκρη του γκρεμού από την δεξιά μεριά και με την μούρη προς το Κάστρο. Πού να βγω από το αμάξι εγώ. Ευτυχώς μου έκοψε και βγήκα από την άλλη πόρτα.

Η φίλη μου η Ρ. φορούσε μεν φλατ παπουτσάκι, γλυστερό από κάτω δε και για να μην φάει τούμπα πιαστήκαμε αλα μπρατσέτα.

Αααααα ξέχασα να πω μέχρι και πουλεβεράκι καλοκαιρινό κουβάλησα μαζί μου, εκτός φυσικά του αντικουνουπικού που δεν μυριζει σιτρονέλλα, αλλά κέδρο, εταιρείας φυσικών προϊόντων (εγω δωρεάν διαφήμιση δεν κάνω).

Και φτάνουμε στο χώρο εκεί που θα παίζαν και θα τραγουδούσαν και μου ξεφεύγει κραυγή ιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι κόσμοςςςςςςς.

Εμ τι την ήθελα εγώ την ανάρτηση ελάτε στο Ναύπλιο το Σάββατο το βράδυ???? Επηξε το Κάστρο από κόσμο. Πλακώσανε από παντού.

Για καρέκλα δεν το συζητάμε, για σκαλοπάτι επίσης, για κάτι πετρόχτιστα που ανεβαίναν προς τα πάνω επίσης, κάτι σαν μυρμηγκοφωλιά με αυτά τα μικρά μυρμήγκια μου θύμισε. Τι κάνουμε? Πού θα κάτσουμε? Τα επόμενα φλέγοντα ερωτήματα. Στις θέσεις του Δήμαρχου λέω γω. Γέλια οι άλλοι.Ασχετα αν εγώ το εννοούσα. Πόσες φορές μιλάω σοβαρά και το παίρνουν οι άλλοι για αστεία και τούμπαλιν. Μεγάλο πρόβλημα αυτο.  Τον Δήμαρχο δεν τον είδα πουθενά. Αν δηλαδή καθόμασταν στις θέσεις του , ποιός θα μας έλεγε τι? Θα έλεγα δεν μπόρεσε να έρθει και μ΄εστειλε αντικαταστάτη του. Ούτε γάτα , ούτε ζημιά. Αλλά αφού δεν υιοθετήθηκε η ιδέα μου πήραμε έναν ανήφορο σ ενα καλντερίμι του Κάστρου προς την αντίθετη κατεύθυνση με την εκδήλωση.

Και βγήκα ψηλά σε κάτι πολεμίστρες και στρογγυλοκάθισα στις πέτρες και είχα και όλο το Ναύπλιο πιάτο από κάτω. Ακολούθησαν και οι φίλοι , ήρθαν και κάτι φίλοι των φίλων , που είχαν προβλέψει να έχουν και τσιπουράκια μαζί τους, αλλά δυστυχώς χωρίς γλυκάνισο, που εμένα δεν μου αρέσει και αρκέστηκα στην νερομπουκάλα μου.

 

Και όλο αυτό που έγραψα ήταν ένας πρόλογος για να σας δείξω τις αποτυχημένες φωτογραφίες που άρχισα να βγάζω από κει στα ψηλά.

  Το ξέρω ότι σαν φωτογραφίες δεν έχουν αξία γιατί δεν έχω αξιωθεί ακόμα να πάρω ένα τριποδάκι να βγαίνουν ακούνητες, αλλά έχουν αξία λόγω επικινδυνότητας.

Δηλαδή σκαρφάλωσα άκρη - άκρη σε ένα στενό τοιχάκι -ευτυχώς δεν έχω υψοφοβία- με κίνδυνο της ζωής μου να αποτυπώσω το Ναύπλιο μπάι νάιτ.

Και συνεχίζω:

Οι Χαίνηδες τραγουδούσαν, τα νυστέρια μείναν άθικτα στην τσάντα, το μπούρου μπούρου με την φίλη και την ξαδέλφη -άκρως ενδιαφέρουσα- της φίλης συνεχίστηκε , η βραδυά δροσερή, οι νυχτερίδες χαμηλές πτήσεις πάνω απ τα κεφάλια μας. Και να και η Πανσέληνος που πάλι ευχήθηκα να είχα καλή μηχανή να την αποτυπώσω όπως εγώ θα ήθελα....

  αλλά με αυτό που διαθέτω την κατέγραψα. και μία χωρίς Πανσέληνο.

Κάτσαμε , τα είπαμε, τα ήπιαμε και κάποια στιγμή βαρεθήκαμε και πήραμε το δρόμο της επιστροφής . Ομορφη βραδυα  με όμορφη παρέα.

 

Ηθικό δίδαγμα: Οταν είναι όμορφη η παρέα οπου κι αν είσαι περνάς υπέροχα.

 

Σημείωση: Την έκλειψη της Σελήνης την απόλαυσα με πλάκες και γέλια από την βεράντα των φίλων τσακίζοντας καρυδόπιτα με παγωτό και πίνοντας μοχίτο που μόνο η φίλη Ρ. ξέρει να φτιάχνει, κι ας μην ήταν χτυπημένο σε γουδί....

Ενα μεγάλο ευχαριστώ.

Στο φως του Φεγγαριου.

Πανσέληνος ονομάζεται η σεληνιακή φάση κατά την οποία ο δορυφόρος της Γης η Σελήνη φαίνεται «πασιφαής», δηλαδή όλο το ημισφαίριό της, το στραμμένο προς τη Γη φαίνεται ως ένας πλήρης φωτεινός κυκλικός δίσκος. Στη φάση της Πανσελήνου η Σελήνη διέρχεται κατά το μεσονύκτιο από τον μεσημβρινό του τόπου που παρατηρείται, δηλαδή 12 ώρες ακριβώς μετά τη διάβαση του Ήλιου από τον ίδιο μεσημβρινό. Συνεπως την ώρα που ανατέλλει η Πανσέληνος δύει ο Ήλιος. Αυτό αποδεικνύει πως η Σελήνη στη φάση αυτή βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από ό,τι ο Ήλιος, και όταν τα τρία αυτά σώματα βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή, ή μάλλον όσο πλησιέστερα στη γραμμή αυτή είναι δυνατό. Στην αστρονομική «γλώσσα» λέμε ότι ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται σε συζυγία και πιο συγκεκριμένα σε αντίθεση. Σε αυτή τη χρονική στιγμή, όπως φαίνεται από τους παρατηρητές πάνω στη Γη, το ημισφαίριο του φεγγαριού που βλέπει τη Γη φωτίζεται πλήρως από τον Ήλιο και εμφανίζεται στρογγυλό. Κατά τη φάση της πανσελήνου, η αόρατη πλευρά της Σελήνης, που δεν είναι ποτέ ορατή από τη Γη, είναι τελείως σκοτεινή (έχει νύχτα). Η πανσέληνος αποκαλείται στην κοινή γλώσσα ή στη λογοτεχνία και ολόγιομο φεγγάρι.

Το φως της πανσελήνου θα φωτίσει τα αρχαία μνημεία. Για ακόμα μία χρονιά το κοινό θα μπορεί να απολαύσει το θέαμα, μιας και 70 αρχαιολογικοί χώροι σε ολόκληρη την Ελλάδα θα παραμείνουν ανοιχτοί έως τη 01.00 π.μ. σήμερα το βράδυ με πανσέληνο.

Φέτος η συμμετοχή είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Συνολικά 70 μνημεία θα «ξενυχτήσουν» παρέα με το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου, σύμφωνα με απόφαση που έλαβε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Αν είσαστε στην Αθήνα και θέλετε να κάνετε κάτι διαφορετικό,

αν θέλετε να δείτε το Ναύπλιο και το Παλαμήδι με Πανσέληνο ,

αν θέλετε να ακούσετε τους Χαίνηδες ,

σας ρίχνω την ιδέα για μια βόλτα στο Ναύπλιο . Η πρόσκληση γράφει:

"Στο φως του φεγγαριού. Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία με την πανσέληνο"

συναυλία με τους Χαΐνηδες στο Φρούριο του Παλαμηδίου το Σάββατο 16 Αυγούστου 2008 και ώρα 21.00 με είσοδο ελεύθερη, προκειμένου να απολαύσει το κοινό την αυγουστιάτικη πανσέληνο, αλλά και να έρθει σε επαφή με μνημεία του τόπου μας.
Ο χώρος του φρουρίου θα παραμείνει ανοιχτός μέχρι τη 1.00

Εγώ σίγουρα δεν θα το χάσω, κάπου εκεί στο Κάστρο θα είμαι και αν βάλετε μια φωνή Αλίκηηηηηηηηηηηηηηηη , θα απαντήσω στο κάλεσμα και θα χαρώ να γνωριστούμε.

Mεγάλη Παρασκευή - Επιτάφιος

Επιτάφιος στο Ναύπλιο

και η μπάντα του Δήμου Ναυπλίου

Σιδηροδρομική γραμμή Πελοποννήσου 1882, 22 του Απρίλη.

Σαν σήμερα ....το 1882... τίθεται σε λειτουργία η σιδηροδρομική γραμμή Πελοποννήσου, δημιούργημα του Χαριλάου Τρικούπη.

Σιδηρόδρομοι Πειραιώς - Αθηνών - Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ)

Το εν λόγω δίκτυο όπως λέει και το όνομα του συνδέει των Πειραιά και την Αθήνα με την Πελοπόννησο.
Ξεκίνησε να κατασκευάζεται επί πρωθυπουργίας του Χαρίλαου Τρικούπη. Η πρώτη σύμβαση υπογράφηκε στις 22 Απριλίου 1882 και αφορούσε την κατασκευή και εκμετάλλευση των σιδηροδρομικών γραμμών Πειραιώς - Ελευσίνας - Κορίνθου - Πατρών, Κορίνθου - Άργους - Ναυπλίου και Άργους - Μύλων, οι οποίες θα είχαν εύρος γραμμής 1 μέτρο. Στις 8 Νοεμβρίου 1882 ξεκινά επισήμως η κατασκευή με την θεμελίωση του τερματικού σταθμού του Πειραιά.

Το δίκτυο των «ΣΠΑΠ» με μήκος πάνω από 750 χλμ. αποτελεί το μεγαλύτερο μετρικό δίκτυο της Ευρώπης και διακρίνεται για την υποδειγματική του λειτουργία, η οποία πολλές φόρες υπήρξε καινοτόμος για τα μεταφορικά δεδομένα της Ελλάδας αλλά και της Ευρώπης, παρά τις συνεχείς οικονομικές δυσκολίες.

Ο Χαρίλαος Τρικούπης προσπάθησε να αναπτύξει την ελληνική οικονομία και να βελτιώσει το επίπεδο της ζωής του ελληνικού λαού .

Η ανάπτυξη της συγκοινωνίας με σιδηρόδρομο και εθνικές οδούς , η τομή του ισθμού της Κορίνθου , η διεύρυνση του Ευρίπου , η κατασκευή λιμανιών , φάρων , η αποξήρανση της Κωπαϊδας , η αναδιοργάνωση της τηλεγραφικής και ταχυδρομικής υπηρεσίας , είναι έργα που φέρουν την υπογραφή του Χαρίλαου Τρικούπη .

Στα 1882 που ανέλαβε την εξουσία υπήρχαν μόνο 1360 km οδικού δικτύου και λειτουργούσε η σιδ. γραμμή Αθήνας – Πειραιά . Σε σύντομο χρονικό διάστημα τριπλασιάστηκε το οδικό δίκτυο και κατασκευάστηκε το μεγαλύτερο μέρος του σιδηροδρομικού . Δίκαια λοιπόν η βουλή της περιόδου από το 1887 – 1890 ονομάστηκε «σιδηροδρομική» .

Όλα αυτά βέβαια με μεγάλο οικονομικό κόστος , τρομερή αύξηση της φορολογίας και με υπερβολικό εσωτερικό και εξωτερικό δανεισμό .

Βέβαια όλα αυτά ήταν αποτέλεσμα της φιλοδοξίας του να μεγαλουργήσει η πολιτεία και να καταστεί το έθνος «συγχρονισμένον , μέγα , ισχυρόν και πλούσιον» όπως έλεγε. Είχε το θάρρος να ομολογήσει στη βουλή και στο λαό την τραγική οικονομική κατάσταση με το περίφημο «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» .

ο παλιός σταθμός του Ναυπλίου

και μια παλιά αμαξοστοιχία

Ο σταθμός στους Μύλους έξω από το Ναύπλιο .

(Μετα απο e_mailιακή υπόδειξη του κ. Δημήτριου Τερτιπη ,του οποίου απεκλεψα τις φωτογραφίες, oι σχετικές φωτογραφίες της ανάρτησης αποσυρθηκαν , αλλα θα φροντισω το συντομοτερο να προστεθουν δικες μου φωτος.)

Βόλτα στο Nαύπλιο.

Ούφ ψυχοπλακώθηκα με την προηγούμενη ανάρτηση και φαντάζομαι και εσείς.

Δεν μπορούσα άλλο να βλέπω τέτοιες φωτογραφίες.

Και μια και πλησιάζει Πάσχα είπα να αλλάξω διακόσμηση εδώ μέσα. Πώς σας φαίνεται? Τελευταία με έχει πιάσει μια μανία αλλαγών και είπαμε στο Ε9 ένα blog δηλώνω και σε ησυχία δεν το αφήνω. Μια κρεμάω μια ξεκρεμάω, μια βάφω, αλλάζω τα πετσετάκια, τα καρεδάκια, μέχρι να δω πότε θα μου αρέσει.

Εποχή των Αλλαγών την λέω εγώ.

Σήμερα είπα να σας αποζημιώσω με λίγο Ναύπλιο και με ....κλεψιμεϊκες φωτο, γιατι ακόμα δεν έχω αξιωθεί να πάρω μια μηχανούλα.

Το πρωί ήπια καφεδάκι στην πλατεία Συντάγματος με την blogo_φιλεναδα ΟΝΕΙΡΟΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ ΜΕ ΘΕΑ, που ήρθε για δουλειά , αλλά καταφέραμε για λίγο να βρεθούμε, να γνωριστούμε, να πιούμε καφεδάκι και να περιδιαβούμε γύρω - γύρω.

Συναντηθήκαμε στον ΑΣΤΡΟΛΑΒΟ (το μικρό μας μαγαζάκι) στην Σταϊκοπούλου, της έδειξα τα χειροποίητά μου, την ανέβασα στο Βουλευτικό (φωτο δεν εχει εδω, θα περιμενετε απο την Κ. φρεσκες και ωραιες που εβγαλε).

Και ήταν ένα όμορφο πρωϊνό Σαββάτου που με την ευκαιρία άφησα το σπίτι να με δει λίγο ο ήλιος και να παω down town.

Φιλεναδίτσα να είσαι καλά. Και να μου ξανάρθεις.

Ευχομαι σε ολους καλο Σαββατοκύριακο και να περασετε ομορφα.

Nαύπλιο και Αδέσποτα.

Συνάντηση της επιτροπής για τα αδέσποτα στην πόλη του Ναυπλίου

Οι πρώτες σκέψεις και οι αποφάσεις για την αντιμετώπιση του προβλήματος των αδέσποτων και του «φολίασματος»

Στις 19 Μαρτίου 08 πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα της ΤΕΔΚ συγκέντρωση πολιτών για την εξέταση του θέματος των αδέσποτων σκύλων, αλλά και γενικότερα των ζώων της πόλης μας, ύστερα από κάλεσμα της Επιτροπής του Δήμου που συστάθηκε από το δημοτικό συμβούλιο Ναυπλίου για το σκοπό αυτό.

Κατ αρχήν αποφασίστηκε η σταδιακή περισυλλογή των αδέσποτων σκύλων και η μεταφορά τους σε κτηνίατρους της περιοχής, που θα φροντίσουν τα ζώα, σημαίνοντάς τα με το αναγκαίο «τσιπάκι», αποπαρασιτόντας, εμβολιάζοντας και στειρώνοντάς τα. Στη συνέχεια, όπως επιβάλλει και ο σχετικός νόμος (3170/03) τα ζώα θα αφήνονται στη πόλη ελευθέρα στο χώρο όπου προηγουμένως ζούσαν, φορώντας πλέον το περιλαίμιο του Δήμου με τον αριθμό τους και το όνομά τους. Κατ΄ αυτό τον τρόπο θα δημιουργηθεί μια κατάσταση -μητρώο των αδέσποτων που θα είναι φροντισμένα και από αυτά θα μπορούν να δίδονται για υιοθεσία σε όποιον το επιθυμεί.

Εκτός όμως, από το έργο της περίθαλψης των αδέσποτων σκύλων , η επιτροπή, μετά από διάφορες γνώμες και προτάσεις που ανταλλάχτηκαν, αποφάσισε να προχωρήσει και σε άλλες κινήσεις που στοχεύουν στην ευαισθητοποίηση των δημοτών σχετικά, προς την κατεύθυνση της μέριμνας και φροντίδας των πλασμάτων αυτών, σαν μια στάση και συμπεριφορά που συνάδει στον πολιτισμό και την ανθρωπιά μας απέναντι στα συμπαθή και απροστάτευτα τετράποδα.

Σαν τέτοιες ενέργειες επιλέχθηκαν η σύνταξη φυλλαδίου που θα διανεμηθεί στους δημότες και η κυρίως στους μαθητές όλων των σχολείων με ταυτόχρονη επίσκεψη στα σχολεία και ομιλίες μελών της επιτροπής, η σύνταξη άρθρων και διαφόρων κειμένων σε τοπικές εφημερίδες, στο διαδίκτυο και στην ιστοσελίδα του Δήμου, αλλά και σε spot σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα με τα οποία θα καταβάλλεται προσπάθεια να ενημερωθούν όλοι οι πολίτες για το θέμα των αδέσποτων αλλά και δεσποζόμενων ζώων και να ευαισθητοποιηθούν και οι ίδιοι για την φροντίδα αλλά και τη προστασία τους από απεχθείς πράξεις εξόντωσης τους με «φόλιασμα» γεγονός που στο παρελθόν και πρόσφατα συνέβη στην πόλη μας. (σχετική ανάρτηση στο μπλογκ)

Η επιτροπή αποφάσισε να προχωρήσει σύντομα στο έργο της και να ζητήσει τη συνδρομή και άλλων δημοτών - φίλων των ζώων, όπως και την υποστήριξη και συμπαράσταση από κάθε αρμόδιο άτομο, όπως κτηνιάτρων , εκπαιδευτικών κ.α.

Γιάννης Γκιόλας Δημοτικός Σύμβουλος του Συνδυασμού

Ναύπλιο η άλλη πρόταση Μέλος της επιτροπής των αδέσποτων

Καλεσμένη και εγώ σ αυτή τη συνάντηση από το φίλο Γιάννη Γκιόλα χαιρετίζω αυτή την προσπάθεια της ΑΛΛΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ και του Δήμου Ναυπλίου. Ηταν ένα πρώτο βήμα που έγινε και χάρηκα που γνώρισα τον Αντιδήμαρχο Ναυπλίου κ.Δημήτρη Κωστούρο, Μέλος και αυτός της Επιτροπής, αλλά πρωτίστως φιλόζωος και ιδιαίτερα ευαισθητοποιημένος για τα θέματα των αδέσποτων στην πόλη μας. Γιατί τέτοιες προσπάθειες θέλουν και ανθρώπους που αγαπούν τα καϋμένα τα αδέσποτα ζωάκια, που ΔΕΝ διάλεξαν αυτά την τύχη τους.

Φωτογραφίες που σοκάρουν

Ειδήσεις που σοκάρουν. Συνέχεια...

Bροχερό βράδυ στο Ναύπλιο

Μια βόλτα στην άδεια Πλατεία Συντάγματος ένα βροχερό βράδυ, με μετεφερε στις Βρυξέλλες στην Γκραν Πλας. Σαν μια μικρογραφια...

Ειναι αληθεια οτι η βροχη και το σκοταδι αλλαζουν τις μορφες , αλλαζουν τις εικονες, εχουν ενα μυστηριο, εχουν κατι.

Στην ησυχια της νυκτας ακουω τις ιστοριες των παλιων σπιτιων, που εχουν τοσα να μας πουν. Ανεβαινω στο Βουλευτικο (πρωτη βουλη των Ελληνων) και προσπαθω να καταλαβω τους χιλιαδες ψιθυρους που μου δινονται , να καταγραψω τις ιστοριες παλιων χρονων, να μεταφερθω σε αλλες εποχες. Να μυρισω, να νοιωσω, να αφουγκραστω.

Οι παλιες πολεις με την ιστορια τους παντα με γοητευουν.

Google Ετικέτες : Ναυπλιο

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ εκ Ναυπλίου

Google Ετικέτες : θρησκευτικά, τοπικά

Ήταν γέννημα και θρέμμα της πόλης του Ναυπλίου και έκανε το επάγγελμα του ζωγράφου. Αρραβωνιάστηκε την κόρη ενός χριστιανού, αλλά επειδή αυτή δεν είχε καλή ζωή, ό Αναστάσιος διέλυσε τον αρραβώνα. Οι συγγενείς όμως της κοπέλας έκαναν διάφορα σατανικά μάγια στον Αναστάσιο, για να τον εκδικηθούν. Με αποτέλεσμα ό Αναστάσιος να χάσει τα λογικά του. Εκμεταλλευόμενοι αυτή του την κατάσταση οι Τούρκοι, τον εξισλάμισαν. Άλλ' όταν ό Θεός ευλόγησε και συνήλθε στα λογικά του, με θάρρος αποκήρυξε τον Ισλαμισμό και με γενναιότητα ομολόγησε τη χριστιανική του πίστη. ΟΙ Τούρκοι, με διάφορες κολακείες και υποσχέσεις προσπάθησαν να τον μεταπείσουν, άλλ' ό Αναστάσιος παρέμεινε ακλόνητος στη χριστιανική ομολογία του. Τότε στις 1 Φεβρουαρίου 1655, ύπέμεινε μαρτυρικό θάνατο από τους Τούρκους, με διαμελισμό. Δηλαδή τον κατέσφαξαν με μαχαίρια. Το Ναύπλιο τον έκανε πολιούχο του και ωραίος ναός στολίζει την πόλη αυτή προς τιμήν του νεομάρτυρα αυτού.

αποτυχημενες...

ακομη και τα λαθη μας και τις αποτυχιες μας επειδη ειναι δικα μας, τα αγαπαμε ....!