Στο φως του Φεγγαριου.

Πανσέληνος ονομάζεται η σεληνιακή φάση κατά την οποία ο δορυφόρος της Γης η Σελήνη φαίνεται «πασιφαής», δηλαδή όλο το ημισφαίριό της, το στραμμένο προς τη Γη φαίνεται ως ένας πλήρης φωτεινός κυκλικός δίσκος. Στη φάση της Πανσελήνου η Σελήνη διέρχεται κατά το μεσονύκτιο από τον μεσημβρινό του τόπου που παρατηρείται, δηλαδή 12 ώρες ακριβώς μετά τη διάβαση του Ήλιου από τον ίδιο μεσημβρινό. Συνεπως την ώρα που ανατέλλει η Πανσέληνος δύει ο Ήλιος. Αυτό αποδεικνύει πως η Σελήνη στη φάση αυτή βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά της Γης από ό,τι ο Ήλιος, και όταν τα τρία αυτά σώματα βρίσκονται πάνω στην ίδια ευθεία γραμμή, ή μάλλον όσο πλησιέστερα στη γραμμή αυτή είναι δυνατό. Στην αστρονομική «γλώσσα» λέμε ότι ο Ήλιος και η Σελήνη βρίσκονται σε συζυγία και πιο συγκεκριμένα σε αντίθεση. Σε αυτή τη χρονική στιγμή, όπως φαίνεται από τους παρατηρητές πάνω στη Γη, το ημισφαίριο του φεγγαριού που βλέπει τη Γη φωτίζεται πλήρως από τον Ήλιο και εμφανίζεται στρογγυλό. Κατά τη φάση της πανσελήνου, η αόρατη πλευρά της Σελήνης, που δεν είναι ποτέ ορατή από τη Γη, είναι τελείως σκοτεινή (έχει νύχτα). Η πανσέληνος αποκαλείται στην κοινή γλώσσα ή στη λογοτεχνία και ολόγιομο φεγγάρι.

Το φως της πανσελήνου θα φωτίσει τα αρχαία μνημεία. Για ακόμα μία χρονιά το κοινό θα μπορεί να απολαύσει το θέαμα, μιας και 70 αρχαιολογικοί χώροι σε ολόκληρη την Ελλάδα θα παραμείνουν ανοιχτοί έως τη 01.00 π.μ. σήμερα το βράδυ με πανσέληνο.

Φέτος η συμμετοχή είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Συνολικά 70 μνημεία θα «ξενυχτήσουν» παρέα με το ολόγιομο φεγγάρι του Αυγούστου, σύμφωνα με απόφαση που έλαβε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Η είσοδος για το κοινό θα είναι ελεύθερη.

Αν είσαστε στην Αθήνα και θέλετε να κάνετε κάτι διαφορετικό,

αν θέλετε να δείτε το Ναύπλιο και το Παλαμήδι με Πανσέληνο ,

αν θέλετε να ακούσετε τους Χαίνηδες ,

σας ρίχνω την ιδέα για μια βόλτα στο Ναύπλιο . Η πρόσκληση γράφει:

"Στο φως του φεγγαριού. Αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία με την πανσέληνο"

συναυλία με τους Χαΐνηδες στο Φρούριο του Παλαμηδίου το Σάββατο 16 Αυγούστου 2008 και ώρα 21.00 με είσοδο ελεύθερη, προκειμένου να απολαύσει το κοινό την αυγουστιάτικη πανσέληνο, αλλά και να έρθει σε επαφή με μνημεία του τόπου μας.
Ο χώρος του φρουρίου θα παραμείνει ανοιχτός μέχρι τη 1.00

Εγώ σίγουρα δεν θα το χάσω, κάπου εκεί στο Κάστρο θα είμαι και αν βάλετε μια φωνή Αλίκηηηηηηηηηηηηηηηη , θα απαντήσω στο κάλεσμα και θα χαρώ να γνωριστούμε.

H Kοχυλένια Red Hat

Γνώρισα το Κόκκινο Καπελάκι (όπως συνήθιζα να την λέω εγώ) και έκανα μια καινούργια φιλενάδα.

Οτι και να πω για την Red Hat θα είναι πολύ λίγο.

Ενα καταπληκτικό άτομο, και αν δεν υπήρχαν τα blogs σίγουρα δεν θα είχαμε συναντηθεί.

Και συνήθως βρισκόμαστε στην αυλή της στον Παράδεισό της όπως την λέει.

Και με έστρωσε στις κατασκευές.  Αρχισε με μεγάλη χαρά να μου μαθαίνει πράγματα. Να μου δείχνει και να με βλέπει να φτιάχνω και να χαίρεται. Να μου δανίζει τα εργαλεία της για κατασκευές.

Ξεκινάμε νωρίς γιατί θέλουμε φώς και μας παίρνει η νύχτα. Και τότε ανάβει τα αυτοσχέδια φαναράκια της στον Παράδεισό της και καθόμαστε και συζητάμε.

Με μόνο το φως των κεριών  Και επειδή χάρηκα για τα καινούργια πράγματα που μου έμαθε να κάνω τα φωτογράφισα και θα σας τα δείξω. Παρακαλώ να με κρίνετε με επιείκεια γιατί είμαι καινούργια ακόμα. Ελπίζω με τον καιρό να τα καταφέρω καλύτερα.

 

Αυτό είναι το Πρώτο μου.

Ένα σουρεαλιστικό ψαράκι που μου άρεσε το περίεργο σχήμα του.

Μετά μου καλάρεσε και αφού μου χάρισε τα υλικά σήμερα το πρώι κάθησα και εκανα μια μαργαρίτα

και μετά  ένα κοχύλι 

Τα έβαλα και όλα μαζί να ποζάρουν να τα φωτογραφίσω 

Και άλλες φωτο τους με τα αγαπημένα μου μπουκαλάκια.

Oυράνιο Τόξο

 

Η παρατήρηση του ουράνιου τόξου ξεκινά από πολύ παλιά. Όπως είναι φυσικό, οι πρώτες ερμηνείες για το Ουράνιο Τόξο, είχαν μυθολογική προέλευση. Η Ελληνική θεότητα Ίριδα, λέγεται ότι χρησιμοποιούσε το Ουράνιο Τόξο σαν σημάδι προειδοποίησης και ελπίδας. Η επιστημονική όμως εξήγηση του ουράνιου τόξου απασχόλησε τον άνθρωπο από τα αρχαία χρόνια.

(Το λουλούδι Ίρις πήρε το όνομα του από την αρχαία θεά Ίριδα, την θεά του ουράνιου  τόξου. Η Ίρις ήταν επίσης και αγγελιοφόρος των θεών κυρίως του Δία και της Ήρας. Μετέφερε μηνύματα από το "μάτι του ουρανού" στη γη  με την καμπύλη του ουράνιου τόξου. Η λέξη ίρις σημαίνει "μάτι του ουρανού". Ήταν το όνομα πού δόθηκε στη θεά , στο λουλούδι και στην κόρη των ματιών μας. Αυτό σημαίνει ότι καθένας από μας κουβαλάει μαζί του ένα κομμάτι ουρανού.)

Στα 578 π.χ., ο Αναξιμένης, Έλληνας φιλόσοφος, παρατήρησε τη σχέση μεταξύ του Ουράνιου Τόξου και του Ήλιου. Αντί  να αποδώσει το Τόξο σε ουράνιες δυνάμεις, πρότεινε ότι τα σύννεφα αλλάζουν την πορεία του ηλιακού φωτός και παράγουν το Τόξο των χρωμάτων

Πρώτος ο  Αριστοτέλης συνέλαβε την ιδέα ότι το ουράνιο τόξο δεν είναι υλικό αντικείμενο που κρέμεται από τον ουρανό, αλλά ένα φυσικό φαινόμενο. Χρησιμοποίησε προσεκτικά την τότε γεωμετρία, αλλά λάθος νόμους ανάκλασης, για να εξάγει  το κυκλικό σχήμα του Τόξου. Σταδιακά, οι ενασχολούμενοι με αυτό λόγιοι και φιλόσοφοι άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι τόσο το φαινόμενο της ανάκλασης όσο και εκείνο της διάθλασης είχαν κάποιας μορφής σχέση με το φαινόμενο του Ουράνιου Τόξου. Την πρώτη ικανοποιητική εξήγηση έδωσε ο Καρτέσιος κατά τον 18^ο αιώνα. Σύμφωνα με την θεωρία του το ουράνιο τόξο παράγεται από τις ακτίνες που πέφτουν πάνω στα σταγονίδια και που ανακλούνται στην εσωτερική τους επιφάνεια τουλάχιστον μια φορά.

Το ουράνιο τόξο είναι ένα πολύχρωμο οπτικό και μετεωρολογικό φαινόμενο, κατά το οποίο εμφανίζεται το φάσμα των χρωμάτων που συνθέτουν το ορατό φως στον ουρανό. Το φαινόμενο εμφανίζεται όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν πάνω σε σταγονίδια βροχής στην ατμόσφαιρα της Γης και αποτελεί ένα παράδειγμα διάθλασης, μετά από ανάκλαση. Το κάθε χρώμα (δηλαδή κάθε μήκος κύματος) διαθλάται υπό διαφορετική γωνία μέσα στα σταγονίδια (που δρουν σαν μικρά πρίσματα), παθαίνει διαφορετική εκτροπή κι έτσι το ορατό λευκό φως αναλύεται στα διάφορα χρώματα που το συνθέτουν, δηλαδή στο φάσμα του. Έτσι εμφανίζεται το φάσμα του ηλιακού φωτός ως ένα πολύχρωμο τόξο, με το κόκκινο χρώμα να κυριαρχεί στην εξωτερική του πλευρά, και το βιολετί στην εσωτερική. Η διαφορετικότητα της γωνίας του κάθε μήκους κύματος (χρώματος) και του σχήματος των σταγονιδίων εξηγεί και το τοξοειδές σχήμα του φαινομένου και όχι κάποιο άλλο.

• Για να γίνει αντιληπτό το ουράνιο τόξο από παρατηρητή θα πρέπει να έχει στραμμένα τα νώτα του στον Ήλιο.

Αν και τα ουράνια τόξα εμφανίζουν μια ευρεία γκάμα χρωμάτων, τα πιο ευδιάκριτα είναι το κόκκινο, το το κίτρινο, το μπλε, δηλαδή τα βασικά χρώματα και το λουλακί το βιολετί και τοπορτοκαλί. Ας σημειωθεί όμως ότι το ουράνιο τόξο στην πραγματικότητα είναι συνεχές φάσμα και εμφανίζονται και όλες οι ενδιάμεσες αποχρώσεις των παραπάνω χρωμάτων.

Πολλές φορές παρατηρούμε δύο ουράνια τόξα μαζί   . 

Πολύ σπάνια τρία       

 

Κατά ένα γνωστό ευρωπαϊκό μύθο, στη βάση του ουράνιου τόξου ένα τσουκάλι γεμάτο χρυσάφι περιμένει όποιον καταφέρει να φτάσει εκεί, πράγμα φυσικά αδύνατο καθώς το ουράνιο τόξο είναι οφθαλμαπάτη που δεν εντοπίζεται στο χώρο.

Ουράνιο τόξο φτιάχνει η φύση και στα ποτάμια και

στη θάλασσα  , στις πολιτείες  και

στα λιβάδια    κοντά σε αχυρώνες πίσω από αεροπλάνα   μέσα από το σύννεφο και  σε φαράγγια

 

 

Το ουράνιο Τόξο το βλέπουμε επίσης σε γυαλιά   και πτηνά  σε ψάρια παιδιών και  σε ψάρια αληθινά 

σε  τοίχους με σπρέυ και σε παιχνίδια με αντανακλάσεις

 

Το δικό μας Ουράνιο Τόξο είναι ένα προσωπικό φαινόμενο, κατά το οποίο εμφανίζεται το φάσμα των συναισθημάτων  που συνθέτουν το δικό μας ζεστό φως της ψυχής. Το φαινόμενο εμφανίζεται όταν οι ακτίνες της καρδιάς πέφτουν πάνω στα σταγονίδια αγάπης του Εγώ μας και αποτελεί ένα παράδειγμα ψυχικής ανάτασης .

Δικτυογραφία- Πηγές: Βικιπαίδεια, materials.uoc.gr, valentine.gr - φωτο flickr

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.

Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων (Alice’s Adventures in Wonderland) είναι κλασικό έργο παιδικής και φανταστικής λογοτεχνίας του Βρετανού συγγραφέα και μαθηματικού Τσαρλς Λούτγουϊτζ Ντότζσον, περισσότερο γνωστός με το ψευδώνυμο Λιούις Κάρολ. Περιγράφει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Η ιστορία χαρακτηρίζεται από έντονα στοιχεία αλληγορίας, μέσα από τα οποία, ο Κάρολ καυτηριάζει γεγονότα και αντιλήψεις της εποχής του. Το βιβλίο αναφέρεται πιο συχνά με τον συντομότερο τίτλο Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, ο οποίος τελικά καθιερώθηκε, κυρίως μέσω της χρήσης του σε μεταγενέστερες κινηματογραφικές ή τηλεοπτικές μεταφορές του έργου.

Ιστορία της έκδοσης

Στις 4 Ιουλίου του 1862, ο Λιούις Κάρολ πραγματοποίησε μία εκδρομή μαζί με τον αιδεσιμώτατο Ρόμπινσον Ντάκγουορθ και τις τρεις κόρες του πρύτανη του κολεγίου του Christ Church, Λορίνα, Ήντιθ και

Άλις Λίντελ. Κατά τη διάρκεια της, προκειμένου να διασκεδάσει τα παιδιά, ο Κάρολ επινόησε και διηγήθηκε μία ιστορία, η οποία θα αποτελούσε τη βάση για την μετέπειτα συγγραφή της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων.

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων περιγράφει τις περιπέτειες ενός κοριτσιού, της Αλίκης, η οποία μετά την πτώση της σε μία λαγότρυπα, περιπλανιέται σε ένα φανταστικό κόσμο. Το αργοπορημενο Ασπρο Κουνελι, ο Λαγος και το τσαι του, η ψευτοχελωνα που κλαιει συνεχως,η Σαυρα,τα ινδικα χοιριδια,το ονειρο της Αλικης και το ονειρο της αδερφης της. Ο γατος Τσεσαιρ !Οι βάτραχοι που τραγουδάνε Η Αλικη τρωει μανιταρια και μεγαλωνει ή μικραινει, τραπουλοχαρτα παιζουν κροκε, η ψευτοχελωνα στο σχολειο μαθαινε αφη και αναρρωση,προσκρουση και αναιρεση,εξαμβλωματισμο και διενεξη,υστερια και ζωογραφικη .Η ιστορία χαρακτηρίζεται από έντονα στοιχεία αλληγορίας, μέσα από τα οποία, ο Κάρολ καυτηριάζει γεγονότα και αντιλήψεις της εποχής του.

Μετά από παρότρυνση της Άλις, ο Κάρολ ξεκίνησε να καταγράφει τη διήγησή του, γεγονός που οδήγησε στη συγγραφή της πρώτης μορφής του έργου, υπό τον τίτλο Alice’s Adventures under Ground (Οι Περιπέτειες της Αλίκης κάτω από τη Γη). Όπως καταγράφεται στα ημερολόγια του Κάρολ, την Άνοιξη του 1863, παρουσίασε το πρώτο δείγμα της δουλειάς του στον συγγραφέα Τζορτζ ΜακΝτόναλντ, ο οποίος τον παρότρυνε να το δημοσιεύσει. Αργότερα, το Νοέμβριο του 1864, παρουσίασε το έργο του και στην Άλις Λίντελ. Τελικά το έργο εκδόθηκε από τον οίκο MacMillan & Co., με τον τίτλο Alice’s Adventures in Wonderland (Οι Περιπέτειες της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων), τον Ιούλιο του 1865, ενώ την εικονογράφησή του ανέλαβε ο Σερ Τζον Τένιελ. Η πρώτη έκδοση του βιβλίου περιλάμβανε δύο χιλιάδες αντίτυπα, ωστόσο ενώ ήδη πενήντα από αυτά είχαν προλάβει να βιβλιοδετηθούν, ο Κάρολ πληροφορήθηκε από τον Τένιελ πως δεν ήταν ικανοποιημένος από την ποιότητα εκτύπωσης των εικόνων του, με αποτέλεσμα να αποσυρθεί το βιβλίο. Το Νοέμβριο του 1865, η δεύτερη έκδοσή του, τυπώθηκε σε τέσσερις χιλιάδες αντίτυπα, τα οποία ο Κάρολ χαρακτήρισε τέλειο δείγμα καλλιτεχνικής εκτύπωσης.

Τα χριστούγεννα του 1871, εκδόθηκε η συνέχεια του βιβλίου, με τίτλο Through the Looking-Glass and What Alice Found There, έχοντας ανάλογη επιτυχία. Ο Κάρολ ολοκλήρωσε επίσης μία ειδική έκδοση της Αλίκης στη Χώρα των Θαυμάτων, απευθυνόμενη σε παιδιά "από μηδέν έως πέντε ετών", με τίτλο The Nursery "Alice". Η έκδοση αυτή, κυκλοφόρησε το 1890 και περιείχε το αρχικό βιβλίο γραμμένο σε απλούστερη γλώσσα και με ορισμένες από τις αρχικές εικόνες του Τένιελ, σε έγχρωμη μορφή.

Κινηματογράφος και τηλεόραση

Το βιβλίο μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο για πρώτη φορά το 1903 και από τότε καταγράφονται αρκετές ανάλογες ταινίες

ή τηλεοπτικές παραγωγές. ή παιχνίδια

Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων γνώρισε πολύ μεγάλη εμπορική επιτυχία, ενώ παραμένει έως σήμερα, ένα από τα δημοφιλέστερα λογοτεχνικά έργα. Έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από πενήντα γλώσσες, μεταξύ αυτών και τα Εσπεράντο.

Μερικά από τα χιλιάδες εξώφυλλα που βρήκα :