Xριστουγεννα παντου!

χμ... Καλες Γιορτες...!!!

Χμ.... θα είναι ντροπή να τολμήσω να ευχηθώ Καλές Γιορτές?? τις μέρες που ζούμε? Λέω ... μήπως και αυτό είναι πολυτέλεια...!!!!

Καλό Φθινόπωρο!

Χάθηκα.
Δεν ξέρω αν μου τέλειωσε η αγάπη για blogaρισμα, η αν η διάθεσή μου ήταν ...κάπως...
Πάντως το γεγονός είναι ότι μου συνέβησαν πολλά μέχρι σήμερα από τις αρχές του χρόνου -και όχι μόνον- και ήμουν συνέχεια στην προσπάθεια να ισορροπήσω.
Ο χαμός του πατέρα μου , το σοβαρότερο και μετά απ΄αυτό διάφορες ψιλο ασθένειες που ευτυχώς πέρασαν, η μια, όχι πίσω απ΄την άλλη, αλλά η μια πάνω στην άλλη. Πιστεύω ότι ο κυριότερος λόγος ήταν η πεσμένη ψυχολογικά αντοχή μου. Και έτσι ενός κακού , μύρια έπονται.
Ελπίζω  να ισορροπήσω κάποια στιγμή και να ξαναγυρίσω στο-α blogακι-ια μου και κοντά σας.
Ευχομαι Καλό Φθινόπωρο, αν και εγώ συνεχίζω απτόητη τα μπανάκια.

Καλό Μήνα!

Πάει σιγά σιγά και το καλοκαιράκι . Καλο μήνα σε ολες και ολους. Καλές διακοπές σ οσους μπορούν και καλες φαντασιωσεις σε όσους δεν θα πάνε πουθενά

Ποιος τα θυμάται?

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
δεν θα πάψεις ούτε στιγμή ν' αγωνίζεσαι
για την ειρήνη και για το δίκιο.
Θα βγεις στους δρόμους , θα φωνάξεις
τα χείλη σου θα ματώσουν απ' τις φωνές
Το πρόσωπό σου θα ματώσει απ' τις σφαίρες
μα δε θα κάνεις ούτε βήμα πίσω.
Κάθε κραυγή σου θα ' ναι μια πετριά
στα τζάμια των πολεμοκάπηλων.
Κάθε χειρονομία σου θα 'ναι
για να γκρεμίζει την αδικία.
Δεν πρέπει ούτε στιγμή να υποχωρήσεις,
ούτε στιγμή να ξεχαστείς.
Είναι σκληρές οι μέρες που ζούμε.
Μια στιγμή αν ξεχαστείς,
αύριο οι άνθρωποι θα χάνονται
στη δίνη του πολέμου,
έτσι και σταματήσεις
για μια στιγμή να ονειρευτείς
εκατομμύρια ανθρώπινα όνειρα
θα γίνουν στάχτη απ' τις φωτιές.
Δεν έχεις καιρό, δεν έχεις καιρό για τον εαυτό σου
αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
μπορεί να χρειαστεί και να πεθάνεις
για να ζήσουν οι άλλοι.
Θα πρέπει να μπορείς να θυσιάζεσαι
ένα οποιοδήποτε πρωινό.
Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος
θα πρέπει να μπορείς να στέκεσαι
μπρος στα ντουφέκια!

ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

(1922-1988)

Η Χαλουλινα μου!

 

 Η  Χαρουλα μου σήμερα ταξίδεψε για τη Σαντορίνη και έφτασε καλά

στην καινουργια της μαμα τη Ρενα οπου και την γεμισε φιλια. 

Ενα μεγάλο Ευχαριστώ στην Αναστασία που την φιλοξένησε χθες το βράδυ, στον

Δημήτρη που ταξίδεψε μαζί της με το πλοίο για Σαντορίνη και φυσικά

Στη Μανια το Παλικάρι που χθες το βράδυ ηρθε στις 12μμ και την πήρε να την πάει Πειραιά.

Ευχαριστώ παιδιά.

Καλή σου διαμονή στην Οια Χαλουλινα μου.

Tέτοια Ντροπή… πω πω τι θα είπαν οι κλέφτες?

Πέμπτη βράδυ. Εμείς στο ΄Αργος με φίλους και οι κλέφτες σπίτι μας να μην βρίσκουν τίποτα. Τσ τσ τσ. Ντράπηκαααααα πως ντράπηκααααααα. Μα να κάνουν τόσο κόπο οι άνθρωποι να μπουκάρουν στο σπίτι με δύο σκυλιά που να λυσσομανάν, παρακαλώ, αλλά σιγά μην τα φοβηθούν, το ένα στην αυλή , το άλλο δεμένο στην βεράντα. Άνοιξαν το δίπλα σπίτι από την κύρια είσοδο με μπλακ εντ ντεκερ μπήκαν πήραν τις βέρες του ανθρώπου και της συγχωρεμένης πια γυναίκας του που είχε πάνω στην τουαλέτα της κρεβατοκάμαρας και κάτι χρυσά σταυρουδάκια των παιδιών, τα βαφτιστικά τους.
Μετά πήδηξαν στο δικό μας μπαλκόνι. Εκεί που έχω το μικρό (σε μέγεθος) σκυλί μου τη Μέμα και μεγάλο σε ηλικία 16 χρονών, που η καημένη ούτε βλέπει, ούτε ακούει για να δώσει στην αστυνομία περιγραφή. Ξανά με μπλακ εντ ντεκερ την τζαμόπορτα με τα διπλά τζάμια, να μια τόσο δα μικρή τρυπούλα έκαναν στα τζάμια για να κατεβάσουν το πόμολο.  Βουρρρ για την κρεβατοκάμαρα μας που μάλλον είμαι η μοναδική γυναίκα που δεν είχα ποτέ και ούτε έχω “τουαλέτα” με μπιζουτιέρα και τα συναφή. Χρυσά κοσμήματα δεν έχω , εκτός από μια ψιλή αλυσιδίτσα του συγχωρεμένου του πατέρα μου, που είναι μαζί με τα χειροποίητα κοσμήματά μου, από πανιά , κλωστές μάλλινες και βαμβακερές και αυτά τα είχα στον κάτω όροφο. Λεφτά δεν έχουμε πλέον στο πορτοφόλι, πόσο μάλλον κρυμμένα στα συρτάρια και τις ντουλάπες. Μικροαναστάτωση κάνανε όχι τίποτα σπουδαία πράγματα, προφανώς κατάλαβαν ότι μπήκαν σε λάθος σπίτι.
Το χειρότερο όμως κομμάτι ήρθε μετά. Αστυνομία, το 100, CSI Nafplio, και τι σας πήραν? Τίποτα. Πώς τίποτα? Είδατε καλά? Ψάξατε? Ε ναι. Το λαπ τοπ? Μα δεν έχουμε λαπ τοπ. Χρυσαφικά? Ούτε απ αυτά έχουμε. Λεφτά? Ούτε απ αυτά. Μια απογοήτευση την διέκρινα στα μάτια των αστυνομικών. Μα τίποτα δεν έχει αυτό το ζευγάρι? Και γιατί μένει σ αυτήν εδώ την περιοχή?  Ξέχασα να σας πω ότι η περιοχή που μένουμε θεωρείται η Εκάλη του Ναυπλίου. Ναι , ναι, μονοκατοικίες και αυτές μεζονέτες παρακαλώ.
Αυτά με το κομμάτι της Αστυνομίας την Πέμπτη τη νύχτα προς Παρασκευή. Πού να κοιμηθούμε εμείς μετά. Να το μάτι γαρίδα. Πού να πάω την άλλη μέρα γραφείο εγώ? Με ξύπνησε στις 10 το κουδούνι που είχε έρθει η Σήμανση. Οχι που νόμιζα ότι εκεί τελείωσε η περιπέτειά μας. Αμ δε…. Χάλια με την καρβουνόσκονη για αποτυπώματα , που αλλού να δούμε , μου λένε. Πουθενά τους λέω. Εκεί στην τζαμόπορτα που ψάξατε καλά είναι.  Πάλι με κοίταξαν περίεργα. Τι περίμεναν δηλαδή να μου κάνουν όλο το σπίτι φούμο? Σιγά μην τους βρούνε.
Αφήστε  που είχα και ασυγύριστο το σπίτι και θα σκέφτηκαν ρε τι τεμπέλα είναι αυτή? Ωραία νοικοκυρά. Φεύγει και πριν φύγει δεν ρίχνει ένα συγύρισμα.  Μπορεί να σκεφτήκαν ότι τους πρόλαβαν άλλοι και ότι πολύτιμα είχαμε τα είχαν αρπάξει οι προηγούμενοι.
Αυτά που λέτε με τους κλέφτες. Εγώ πάντως έκανα το σταυρό μου που και τα δύο σκυλιά μου τα βρήκα καλά. Και τα τρία μάλλον γιατί στην αυλή είναι και το σκυλί του διπλανού μας. Που και εμείς είμαστε καλά και δεν μπήκαν στο σπίτι και να είμαστε μέσα. Τώρα όσον αφορά το φαινόμενο , νομίζω ότι θα χειροτερέψει και αυτό, όπως και πολλά άλλα…..

Luxury διακοπές για ακριβά γούστα κι ας πάνε να πνιγούνε!!

Λιτότητα??? Δ.Ν.Τ.,… κόψιμο 13ου , οικονομικοί δολοφόνοι,  στοιχήματα που παίχτηκαν ότι θα φαλιρίσει η Ελλάδα, SIMENS , MISES  , φέρτε πίσω τα λεφτά , οι κλέφτες στη φυλακή, ελικόπτερα πάνω από Εκάλες και Κηφισιές για να εντοπίσουν τις βίλες με τις πισίνες.,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,Μα τι είναι όλα αυτά? Ταινία επιστημονικής φαντασίας ή η πραγματικότητα? Που θα πάει, θα ξυπνήσουμε. Θα τεντωθούμε, θα χασμουρηθούμε και   θα σταυροκοπηθούμε λέγοντας ευτυχώς Θεέ μου που ήταν εφιάλτης.
Και μια καινούργια μέρα θα έχει ξημερώσει όπου όλοι με χαμόγελο διαφήμισης θα ξεκινάνε με όρεξη για τη δουλειά , τα παιδάκια κι αυτά χαμογελαστά και χαρούμενα για το σχολειό τους, οι φοιτητές για τις σχολές τους να μορφωθούν κι αυτοί χαρούμενοι γιατί ένα λαμπρό μέλλον τους ανοίγεται με το που θα τελειώσουν. Οι συνταξιούχοι κι αυτοί με λαμπρό χαμόγελο γιατί θα σχεδιάζουν τι να την κάνουν και που να την ξοδέψουν όλη αυτή τη σύνταξη που παίρνουν. Έτσι σαν διαφήμιση  βουτύρου που ρίχνει τη χοληστερίνη και αδυνατίζει κιόλας. Μην μου πείτε ότι φοβηθήκατε. Χαχαχα όνειρο εφιάλτης είναι καλέ και θα ξυπνήσουμε να το δείτε.
Να , αφού εγώ αποφάσισα και που θα πάω διακοπές και σε λίγες μέρες φεύγω. Βαλίτσες φτιάχνω.
Και  θα σας δείξω τον προορισμό, έτι για να σκάσετε λίγο , να ζουλέψετε πολύ και μήπως αποφασίσετε να με ακολουθήσετε .
ΕΞοτικ είναι και απ αυτά που μου αρέσουν γαλάζια νερά , λευκή άμμος, φοίνικες.
Να το μέρος που διάλεξα και πολύ σύντομα φεύγω.  Γαλάζια νερά , λευκή άμμος , φοίνικες.
Το μόνο πρόβλημά μου είναι ποιά απ τις δύο φωτος να διαλέξω για πίσω απ το κρεβάτι μου.
Αυτή με το νησάκι ή αυτή με τον φοίνικα ακριβώς από πάνω μου.
  Και θα είμαι σε κατ εξακολούθηση διακοπές και θα  ξυπνάω κάθε πρωί με μάσκα ,βατραχοπέδιλα  και μπρατσάκια και με τους ήχους των κυμάτων. ¨ Στο  σαλόνι  σκέφτομαι να βάλω μια άλλη παραλία του νησιού για να χαίρονται και οι καλεσμένοι,  γνωστοί , φίλοι και άλλοι συγγενείς ή περαστικοί.
Μπορεί όμως και να  προτιμήσω τη φύση . Να ξυπνάω μες στο πράσινο.  Μέσα στα άνθη του αγρού, ή μέσα σε δάσος από μπαμπού!
Και το βράδυ ποτάκι στο ρουφ γκαρνεν του ξενοδοχείου.
Στη βεράντα. Σε παράταξη τα φυτά , διακόσμηση summer time , ρομάντικ περιβάλλον, κεριά , κεράκια και τέτοια, να κάπως έτσι δηλαδή.
Έχω πέσει με τα μούτρα να ψάχνω ντεκορεισον εικόνες από τον ιντερνετ και να τις αποθηκεύω. Και την Κυριακή ασχολήθηκα με την βεράντα και τα φυτά μου. Φύτεξα, κλάδεψα, τα ομόρφυνα, τους έκανε ένα ντουζάκι , και άλλα τέτοια που άλλαξε η όψη της βεράντας που σημειωτέον βλέπει και 2/3 Μπουρτζίου. Το άλλο 1/3 το κρύβει σπίτι που είναι πάνω στην παραλιακή.
Εγώ ταξιδεύω όποτε θέλω και όπου θέλω. Η φαντασία και τα όνειρα δεν μπαίνουν σε καλούπια. Ευτυχώς!! Ούτε μετρώνται με Ευρώ ή άλλο νόμισμα. Ευτυχώς. Εμένα δεν θα με περιορίσουν, ούτε θα με κάνουν να νοιώσω κακομοίρα. Ευτυχώς.
Και αν ξεφύγει εντελώς το πράγμα , φεύγω και για άλλη χώρα. Μια μούτζα πίσω και να πάνε να πνιγούνε.
Αυτή είναι λοιπόν η Ελλαδίτσα μας, με τα ωραία αυθαίρετα και τις πισίνες τους, με τους καημένους γιατρούς που έναν ολόκληρο χρόνο βγάζουν μόνο 300 Ευρώ!!!!!!!, με τις καθαρές μπαζωμένες θάλασσες γιατί εκεί καταλήγουν οι βίλλες μερικών (π.χ. Αγ. Αιμιλιανό) και με βατραχανθρώπους μην τυχόν και ξοκείλει κανένας λουόμενος και μπεί στην ιδιωτική τους παραλία,,,,, με τους παχυλούς μισθούς των υπουργών , γενικών και λοιπών λιμοκοντόρων που η λιτότητα δεν μπορεί ν αρχίσει απ αυτούς, γιατί είναι αλλιώς συνηθισμένοι με αστακό και σαμπάνια – τα είχαν μάθει  στο χωριό τους να τα τρώνε αυτά- γιατί τα λεφτά που τρώγονται στις διάφορες συμφωνίες και στα διάφορα έργα του δημοσίου πάνε σε τσέπες που εξασφαλίζουν και τα τρισέγγονα τους. Ωραία λοιπόν τα είπα και γω, όπως τόσοι άλλοι. Θύμωσα, έβρισα, νευρίασα. Είπα δεν είναι δίκαιο.  Ε και? Και τί έγινε? Ένα μεγάλο τίποτα. Εσείς τί κάνετε? Ετοιμαζόσαστε για εξωτικές διακοπές?

Σαν ταινία επιστημονικής φαντασίας?

Mήπως είναι ... κοντινή γιορτή και για μας? Γιατι το Δ.Ν.Τ. είναι ήδη εδώ.